II SA/Op 169/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik - spr. po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 18 lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia odrzucić skargę. Działający w imieniu skarżącej Spółki A Spółka z o.o. z siedzibą w [...] - radca prawny M. G, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 18 lutego 2019 r., nr [...], którą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w kwocie 168.000 zł. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 2 maja 2019 r., pełnomocnik skarżącej Spółki wezwany został do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 2.000 zł, a także uzupełnienia jej braków formalnych przez złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi oraz wykazania, że do stosownie do art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, osoba podpisująca skargę jest umocowana do działania w imieniu strony skarżącej i w tym celu zobowiązano pełnomocnika do przedstawienia dokumentu potwierdzającego takie umocowanie (np.: aktualnego na dzień wniesienia skargi lub pełnego odpisu z KRS). Opisane zarządzenia zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do ich treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania powyższe doręczono pełnomocnikowi skarżącej Spółki, do rąk osoby upoważnionej K. K. w dniu 9 maja 2019 r. (por. pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki; k-35 akt sądowych). W aktach sprawy znajduje się notatka urzędowa z dnia 31 maja 2019 r., z której wynika, że w sprawie nie uiszczono wpisu od skargi (por. k-36 akt sadowych). W sprawie nie uzupełniono nadto braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a," sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do brzmienia art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powyższego wynika, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga m.in. uiszczenia stosownej opłaty. Jeśli strona skarżąca nie uiści wpisu od skargi, wówczas jest zobowiązana to uczynić na wezwanie przewodniczącego, w wyznaczonym przez niego terminie. W razie nie wykonania wezwania przez stronę skarżącą, skarga zostanie odrzucona przez sąd. Ponadto dodać należy, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi formalne skargi zostały uregulowane w art. 57 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do postanowień art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 P.p.s.a., sąd jest uprawniony do wezwania strony skarżącej do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi - pod rygorem jej odrzucenia. W przypadku, gdy skarżącym jest osoba prawna (tak jak w rozpatrywanej sprawie) skarga musi być podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób. W art. 29 P.p.s.a. ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie stosownym dokumentem. Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i sposób prowadzenia działalności. Umocowane do działania będą osoby - członkowie danego organu, ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wykazanie umocowania wymaga zatem formy dokumentu, jakim jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Z akt niniejszej sprawy wynika, że w sprawie zostało wydane zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 2.000 zł, a podstawą ustalenia opłaty sądowej w podanej wysokości stanowił przepis § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193, z późn. zm.). Wezwanie do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, zostały prawidłowo doręczone osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu 9 maja 2019 r. Wobec tego, siedmiodniowy termin do dokonania żądanych przez Sąd czynności, upłynął w dniu 16 maja 2019 r. Skoro w wyznaczonym terminie strona skarżąca nie wykonała ww. wezwań, to skargę należało odrzucić. O powyższym, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł w sentencji.