II SA/Op 172/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], Nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. J. R. pismem z dnia 12 kwietnia 2008 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], Nr [...], znak: [...], umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie nakazania M. i S. D. rozbiórki dobudowanej do budynku mieszkalno – gospodarczego, części garażowej w B. przy ul. [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 maja 2008 r., Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi, przez nadesłanie odpisu skargi w dwóch egzemplarzach poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do ich treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, spowoduje odrzucenie skargi. Doręczenia zastępczego wyżej wskazanych wezwań dokonano w dniu 26 maja 2008 r., do rąk M. M. – R., o czym świadczy stosowna adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej. W dniu 29 maja 2008 r. do Sądu wpłynęły odpisy skargi. W aktach sprawy brak jest jednak dowodu uiszczenia przez skarżącego, wymaganego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu ( pkt 1 ), wniesienie po terminie ( pkt 2 ), nieuzupełnienie braków formalnych ( pkt 3 ), zawisłość sprawy ( pkt 4 ), brak zdolności sądowej lub procesowej ( pkt 5 ) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn ( pkt 6 ), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania zarządzenia Sądu, a to nieuiszczeniu wpisu od skargi. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 od skargi pobiera się wpis, który w niniejszej sprawie, według przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ), jest wpisem stałym i wynosi 500 złotych. Nieuiszczenie wpisu od skargi w momencie jej wniesienia, skutkuje wezwaniem skarżącego przez Sąd w wyznaczonym terminie oraz w razie jego niezachowania – odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie. J. R. wnosząc skargę do Sądu, nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, a także nie dołączył odpisów skargi, w celu doręczenia ich uczestnikom postępowania. Sąd wezwał zatem J. R. do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł, a także do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie jej dwóch odpisów. Skarżącego wezwano skutecznie do dokonania w/w czynności, w dniu 26 maja 2008 r., w trybie zastępczym określonym w art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Doręczenie było skuteczne, zatem termin do dokonania żądanych czynności upłynął w dniu 2 czerwca 2008 r. W terminie tym skarżący doręczył odpisy skargi, lecz nie uiścił wymaganego wpisu od skargi. Skoro J. R. nie uiścił wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, to jego skarga podlegała odrzuceniu, na zasadzie przywołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a., co też Sąd orzekł w sentencji postanowienia.