II SA/Op 178/04

PostanowienieWSA w Opolu2004-09-27

Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Krupiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odmowie uzupełnienia orzeczenia, które nie kończy postępowania w sprawie, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie o odmowie uzupełnienia orzeczenia, które nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują zażalenia na takie postanowienie, a sąd administracyjny ma ograniczoną kognicję do rozpoznawania spraw określonych w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
D. A. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. odmawiające uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji oraz pouczenia. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Sędzia NSA Jerzy Krupiński po rozpoznaniu w dniu 27 września 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: odrzucić skargę. D. A. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] nr [...] o odmowie uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji nr [...] z dnia [...] oraz uzupełnienia pouczenia zawartego w tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności art.111 k.p.a., nie przewiduje zażalenia na odmowę uzupełnienia orzeczenia zapadłego w tym przedmiocie. Orzeczenie to nie ma przy tym charakteru orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Konsekwencją tego jest wyłączenie kognicji sądu administracyjnego, której ścisłe ramy wyznacza przepis art.3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)., zwanej dalej p.s.a. Takie stanowisko zajął NSA w wyroku z 6 września 2001. sygnatura II SAB 22/01 (LEX nr 53373) na tle obowiązującej uprzednio ustawy z 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz.368 z e zm.), która zawierała analogiczną regulację w tym zakresie. W związku powyższym skargę jako niedopuszczalną, należało na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.s.a., należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło