II SA/Op 179/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: odrzucić skargę. Skarga D. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego, w którym to postanowieniu odmówiono wyjaśnienia własnej decyzji, podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem. art. 52 § l i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – zwaną dalej ustawą Prawo o postępowaniu), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia takich jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zasadą, postępowania administracyjnego jest dwuinstancyjność, co oznacza, że do załatwienia sprawy powołany jest właściwy organ pierwszej instancji, a w razie kwestionowania przez stronę rozstrzygnięcia tego organu, przysługuje jej prawo wniesienia odwołania, do organu drugiej instancji. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], wydane na podstawie art. 113 § 2 i § 3 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku skarżącego w sprawie wyjaśnienia treści decyzji wydanej przez Kolegium, zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało zaskarżone postanowienie jako organ pierwszej instancji. Zgodnie z art. 113 § 3 K.p.a. w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji, służy zażalenie. W wypadkach gdy takie postanowienie wydało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, stosując art. 127 § 3 K.p.a. w związku z art. 144 K.p.a., należy uznać, iż strona niezadowolona z rozstrzygnięcia winna je kwestionować poprzez wniesienie do tego organu - wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy należy traktować jako środek odwoławczy w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu. Wykorzystanie, zatem tego środka jest warunkiem dopuszczalności złożenia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym (vide: uchwała 7 sędziów NSA z dnia 9 grudnia 1996 r. OSP 4/96, opubl. ONSA 1997 nr 2, poz. 44). Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej przedmiotem jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., tj. postanowienie wydane przez organ działający jako pierwsza instancja, które skarżący zaskarżył, stosując się do pouczenia zamieszczonego w zaskarżonym akcie, bezpośrednio do Sądu. W tej sytuacji stwierdzić należy, że skarga została wniesiona bez uprzedniego wyczerpania przysługującego skarżącemu w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego, tj. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tej sprawie skarga do Sądu przysługiwałaby skarżącemu, gdyby złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia wydanego w trybie art. 127 § 3 w związku z art. 144 K.p.a. Błędne pouczenie o właściwym trybie zaskarżenia dokonane przez organ administracji publicznej nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała (art. 112 K.pa.). Okoliczność ta daje w szczególności podstawę do domagania się przez skarżącego przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na zasadach przewidzianych w art. 58-59 K.p.a. W świetle treści powołanego wyżej przepisu art. 52 § l i 2 ustawy Prawo o postępowaniu, skargę w niniejszej sprawie uznać należy za niedopuszczalną. Podlega ona zatem odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § l pkt 6 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu.