II SA/Op 18/12

PostanowienieWSA w Opolu2012-07-09

Skład orzekający: Teresa Cisyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez stronę, która nie należy do kręgu podmiotów uprawnionych do jej sporządzenia zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez stronę, która nie należy do kręgu podmiotów uprawnionych do jej sporządzenia zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. (przymus adwokacko-radcowski), podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sąd nie wzywa do usunięcia takich braków formalnych.
Stan faktyczny
Skarżący K. S. złożył skargę kasacyjną osobiście, kwestionując postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 maja 2012 r., które odrzuciło jego pierwotną skargę na Gminę Dobrzeń Wielki w przedmiocie odszkodowania. Sąd uznał, że pierwotna skarga dotyczyła roszczenia odszkodowawczego, a zatem właściwe do jej rozpoznania są sądy powszechne. Skarżący nie był reprezentowany przez adwokata ani radcę prawnego przy wnoszeniu skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na Gminę Dobrzeń Wielki w przedmiocie odszkodowania postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 28 maja 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, odrzucił skargę K. S. na Gminę Dobrzeń Wielki w przedmiocie odszkodowania. Jako podstawę prawna swojego rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), w myśl którego skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd wskazując, że przedmiotem sporu jest w istocie żądanie o charakterze odszkodowawczym, związane z wykonaniem robót budowlanych, stąd właściwość do orzekania w sprawie, należy do sądów powszechnych. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu do rąk jego pełnomocnika z urzędu, wyznaczonego w sprawie – radcy prawnemu A. S., w dniu w dniu 11 czerwca 2012r. W dniu 26 czerwca 2012r. wpłynęło do Sądu pismo sporządzone osobiście przez skarżącego z tej samej daty, w którym skarżący opisując szczegółowo przebieg zdarzeń, na skutek których złożył skargę do sądu administracyjnego, zakwestionował zapadłe w sprawie orzeczenie sądowe, stwierdzając wprost:"[...] odrzucam postanowienie Sądu i z nim się nie zgadzam". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę może wnieść zarówno strona, jak i prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a. ). Możliwość osobistego wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę postępowania została jednakże ograniczona brzmieniem przepisu zawartego w art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzania skargi kasacyjnej są adwokat i radca prawny, a także - po myśli § 2 art. 175 P.p.s.a. - inne wskazane ustawą osoby, czyli sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Omawianego przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się także gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Z kolei, z mocy § 3 art. 175 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, jak również przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W treści skargi kasacyjnej K. S. nie wskazał, aby należał do określonego w komentowanym powyżej przepisie kręgu podmiotów. Nie wynika to również z akt administracyjnych i sądowych sprawy. W tym miejscu odnotować przyjdzie trafne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wedle którego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, dostępne: System Informacji Prawnej LEX nr 83280). W świetle powyższego stwierdzić przyjdzie, że w rozpoznawanej sprawie sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącego skutkować musi uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu. Podkreślić trzeba, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego nie sporządził skargi kasacyjnej, wydając opinię o braku podstaw do wniesienia tego środka zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło