II SA/Op 18/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 9 sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka zaskarżenia na zawiadomienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania, w sprawie udostępnienia informacji publicznej odrzucić skargę. W dniu 24 sierpnia 2018 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, przekazane przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu, pismo D. G. z dnia 10 sierpnia 2018 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy. Na skutek zarządzenia z dnia 6 września 2018 r., po ustaleniach dokonanych z organem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zawiadomił D. G., że jego pismo z dnia 10 sierpnia 2018 r. wniesione do Izby Administracji Skarbowej w Opolu za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej ePUAPP, zostało przekazane przez Dyrektora ww. Izby do tut. Sądu jako skarga wniesiona na postanowienie tego organu z dnia 9 sierpnia 2018 r., nr [...], stwierdzające niedopuszczalność środka zaskarżenia na zawiadomienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 16 lipca 2018 r., nr [...], o pozostawieniu podania bez rozpoznania. W związku z powyższym, tut. Sąd wezwał D. G. do jednoznacznego oświadczenia w terminie 7 dni, czy jego intencją było wniesienie skargi do tut. Sądu i wobec tego, czy jego pismo z dnia 10 sierpnia 2018 r. - wniesione do Izby Administracji Skarbowej w Opolu za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej ePUAP – stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 9 sierpnia 2018 r., nr [...], bądź na inne działanie tego organu, czy też adresatem ww. pisma jest wyłącznie Dyrektor ww. Izby. Pouczono jednocześnie, że brak odpowiedzi na powyższe wezwanie w wyznaczonym terminie będzie skutkować uznaniem, że przedmiotowe pismo z dnia 10 sierpnia 2018 r. stanowi skargę do tut. Sądu na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 9 sierpnia 2018 r., nr [...], a to wobec tego, że zostało wniesione w terminie do zaskarżenia ww. postanowienia. Z uwagi na brak odpowiedzi na powyższe zarządzenie z dnia 6 września 2018 r., w wykonaniu kolejnego zarządzenia z dnia 10 stycznia 2019 r., wezwano D. G. jako skarżącego - do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, braków formalnych skargi przez osobiste jej podpisanie lub przesłanie egzemplarza tej skargi osobiście podpisanego. Wezwano ponadto skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, wyznaczając termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwania zawierały jednocześnie pouczenia, że niedokonanie żądanych czynności w wyznaczonym terminie 7 dni, spowoduje odrzucenie skargi. Zostały doręczone osobiście skarżącemu w dniu 18 stycznia 2019 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sadowych sprawy (por., k-26 akt). Z notatki urzędowej z dnia 30 stycznia 2019 r., znajdującej się w aktach sprawy wynika, że w oddziale finansowo-budżetowym tut. Sądu nie odnotowano wpływu do sprawy wpisu od skargi w kwocie 100 zł (por. k-26 akt sądowych). W aktach sprawy brak jest także podpisanego egzemplarza skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Obok wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stały, który w niniejszej sprawie w myśl § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), wynosi - 100 zł. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego osobiście egzemplarza skargi. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stanowi bowiem, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, rozumiany jako znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 342). We wskazanym przepisie jest więc mowa o podpisie własnoręcznym, z wyjątkiem przypadków niemożności podpisania pisma przez stronę, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. Niedochowanie warunków własnoręcznie podpisanej skargi, wiąże się natomiast z jej odrzuceniem. Niezachowanie wymogów formalnych, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków tej skargi w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi stanowi wówczas art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanawiający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Z kolei, nieuiszczenie wpisu skutkuje wezwaniem przez Sąd do jego dokonania w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu od skargi zostało przesłane do skarżącego i doręczone skutecznie do jego rąk w dniu 18 stycznia 2019 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności, upłynął zatem z dniem 25 stycznia 2019 r. Pomimo upływu wyznaczonych przez Sąd terminów do dokonania opisanych czynności, skarżący nie zastosował się do wezwań i nie uzupełnił braków formalnych skargi, ani nie uiścił wpisu do skargi. Wobec tego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi, jak w sentencji.