II SA/Op 183/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T. G. na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od pisma w sprawie naruszeń prawa budowlanego postanawia: odrzucić skargę. T. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 9 maja 2009 r. (data nadania przesyłki placówce pocztowej) za pośrednictwem organu Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, skargę na jego postanowienie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od pisma w sprawie naruszeń prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę z dnia 5 czerwca 2009 r., organ II instancji wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że została ona wniesiona po terminie. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2009 r., w sposób prawidłowy, jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru, przesyłkę tę odebrał on osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny , zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2009 r., a zatem 30 dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 8 kwietnia 2009 r. i zakończył się w dniu 7 maja 2009 r. Skarga złożona została przez stronę skarżącą listem poleconym do organu II instancji, w dniu 9 maja 2009 r., a więc po upływie wymaganego ustawowo terminu. W związku z powyższym skargę, jako złożoną po upływie terminu do jej wniesienia należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzucić i orzec jak w sentencji postanowienia.