II SA/Op 187/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odszkodowania postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Przedmiotem skargi R. K. jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, którą utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z [...] Nr [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 27 lipca 2007r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. i do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie. Wezwanie sądowe zawierało także pouczenie o treści art. 299 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Doręczenia wyżej wymienionych zobowiązań dokonano za pośrednictwem Konsulatu Generalnego R.P. w Kolonii (Niemcy), albowiem miejscem zamieszkania strony skarżącej jest miasto [...]. Z relacji poczty niemieckiej przesłanej przy piśmie Konsulatu Generalnego R.P. w Kolonii z dnia 10 października 2007r. wynika, że adresat odmówił 9 sierpnia 2007r. przyjęcia przesyłki zawierającej wymieniane wyżej zobowiązania uiszczenia wpisu, podpisania skargi i ustanowienia pełnomocnika do doręczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu ( pkt 1 ), wniesienie po terminie ( pkt 2 ), nieuzupełnienie braków formalnych ( pkt 3 ), zawisłość sprawy ( pkt 4 ), brak zdolności sądowej lub procesowej ( pkt 5 ) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn ( pkt 6 ), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Ponadto, stosownie do art. 220 § 2 P.p.s.a., jeżeli pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, przewodniczący wyznaczy termin do uiszczenia opłaty nie krótszy niż 2 miesiące. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzeń Sądu, a to nieuzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie oraz nieuiszczenia wpisu od skargi. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga, jak każde pismo strony, powinna zawierać podpis strony. Natomiast zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od skargi pobiera się wpis, który w niniejszej sprawie, według przepisu § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm. ), jest wpisem stosunkowym i wynosi 100 złotych (wpis obliczono według wartości ustalonego odszkodowania, które dla skarżącego wynosi 565 z, zatem 4% z tej sumy jest kwotą mniejszą niż 100 zł., a § 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia stanowi, że wpis nie może być mniejszy niż 100 zł. ). Niezachowanie wymogów formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu od skargi, powoduje wezwanie skarżącego przez Sąd w wyznaczonym terminie, do uzupełnienia braków formalnych skargi, a w razie jego niezachowania – odrzucenie skargi na podstawie odpowiednio art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepisy te stanowią bowiem, że Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie ( art. 58 § 1 pkt 3 ) oraz od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis ( art. 220 § 3 ). Pisma Sądu wzywające o usunięcie braku formalnego skargi przez jej podpisanie, a także o uiszczenie wpisu od skargi, zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 9 sierpnia 2007 r. Wskazany przez Sąd 2 miesięczny termin upływał zatem w dniu 9 października 2007 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu. Skarżący nie ustanowił również, pomimo wezwania wymaganego stosownie do art. 299 § 1 P.p.s.a., pełnomocnika do doręczeń w kraju. W wezwaniu został on pouczony, że niedopełnienie powyższego obowiązku spowoduje pozostawianie pism w postępowaniu sądowym w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, jak to określa art. 299 § 2 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.