II SA/Op 188/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. Przedmiotem skargi M. M. z dnia 22 marca 2007 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jest decyzja Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], Nr [...], uchylająca w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim z dnia [...], Nr [...] i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, w przedmiocie nakazu S. S. rozbiórki budynku gospodarczego na nieruchomości w D. przy ulicy [...] (działka nr [...]), ze względu na wykonywanie robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 kwietnia 2007 r., Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, a to w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi, wobec nie zastania adresatki w miejscu zamieszkania podanym przez nią w skardze, została dwukrotnie awizowana w dniach: 30 kwietnia 2007 r. i 8 maja 2007r., o czym świadczą stosowne adnotacje na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Powyższe wezwanie zostało zatem doręczone skutecznie, w trybie zastępczym, w dniu 15 maja 2007 r. Skoro doręczenie było skuteczne, termin do dokonania czynności upłynął w dniu 22 maja 2007 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, skarżąca nie zastosowała się do wezwania i nie uiściła wymaganego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Do warunków wymaganych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie:" P.p.s.a.", do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Zgodnie z przywołanym art. 230 § 1 i 2 od skargi pobiera się wpis, który w niniejszej sprawie, według przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jest wpisem stałym i wynosi 500 złotych. W myśl bowiem przywołanego § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg dotyczących budownictwa, pobiera się w wysokości 500 zł. Nieuiszczenie wpisu od skargi, skutkuje wezwaniem skarżącego do uiszczenia wpisu przez Sąd w wyznaczonym terminie oraz w razie jego niezachowania – odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Pismo Sądu z dnia 26 kwietnia 2007 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi, zostało skierowane na adres podany przez skarżącą i zawierało pouczenie, iż nie zastosowanie się do jego treści, spowoduje odrzucenie wniesionej skargi. Wobec faktu, że skarżąca nie odebrała przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie, przesyłka została dwukrotnie awizowana w dniach: 30 kwietnia 2007 r. i 8 maja 2007r., zgodnie z trybem doręczania przesyłek przez pocztę w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określonym w § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.), do którego stosuje się regulację z art. 65 § 2 P.p.s.a. Doręczenie wezwania należało zatem uznać za skuteczne, przyjmując za datę jego doręczenia: 15 maja 2007 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął więc w dniu 22 maja 2007 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca nie zastosowała się do wezwania Sądu. Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.