II SA/Op 189/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na działanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w O. w przedmiocie postanawia: odrzucić skargę. E. M. wniósł w dniu 27 marca 2006 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w O. W skardze podniósł, iż wnosi o zbadanie sposobu oraz trybu rozpatrzenia jego skargi na uciążliwą emisję fetoru z hodowli trzody chlewnej sąsiada, przez Sanepid w K. oraz WIOŚ [...]. Skarga ta została pismem z dnia 30 marca 2006 r., przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, do wskazanych w niej organów, to jest [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony środowiska w O., oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w K. Kopię pisma z dnia 30 marca 2006 r., o przekazaniu skargi do organów, doręczono skarżącemu do wiadomości w dniu 3 kwietnia 2006 r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w O. udzielił w dniu 28 kwietnia 2006 r. odpowiedzi na skargę E. M., wyjaśniając w niej, że pismem z dnia 7 listopada 2005 r. Starostwo Powiatowe w K. przekazało mu pismo skarżącego dotyczące uciążliwości chowu trzody chlewnej. Ponieważ WIOŚ w O. nie był właściwy do załatwienia wniosków zawartych w piśmie E. M., postanowieniami z dnia 23 listopada 2005 r., przekazał je w trybie rat. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] w części dotyczącej usytuowania chlewu, oraz Państwowemu Inspektorowi Nadzoru Sanitarnego w K. w części dotyczącej uciążliwości chlewu dla sąsiadów. Ze swej strony w dniu 17 stycznia 2006 r. WIOŚ w O. z urzędu przeprowadził kontrolę u emitenta zapachów, gdzie między innymi ustalił, że działalność gospodarstwa kwalifikuje się do zwykłego korzystania ze środowiska. W przepisach Prawa ochrony środowiska nie są określone normy emisji zapachów, tym samym nie można stwierdzić przekroczenia tych norm, nie ma zatem podstaw do stwierdzenia, czy sąsiadowi skarżącego można postawić ewentualne zarzuty z powodu nadmiernej emisji zapachów. Natomiast Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz Powiatowy Państwowy Inspektor Sanitarny w K. na podstawie dokonanych ustaleń udzieliły E. M. odpowiedzi, które go nie zadowalają. W załączeniu WIOŚ w O., przekazał dokumentację związaną ze sprawą, w tym między innymi protokół przeprowadzanej w/w kontroli. Jednakże ani skarga E. M., ani odpowiedź na skargę organu, nie wskazywała na akt, mogący stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 11 maja 2006 r. wezwał E. M. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie przez nadesłanie odpisu, oraz do określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wezwanie to zawierało pouczenie, iż nieudzielenie odpowiedzi na nie w terminie 7 dni od daty jego otrzymania przez skarżącego, spowoduje odrzucenie skargi. Pismem z dnia 14 maja 2006 r. E. M. odpowiedział na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, podnosząc w nim, że zaskarża ignorancję i stronniczość oraz odejście od meritum sprawy, prośba o interwencję sanitarną była wynikiem pogarszającego się stanu zdrowia skarżącego i jego rodziny, spowodowanego skażeniem powietrza emisją toksycznych związków, wytwarzanych przez hodowlę trzody chlewnej. Wskazał też, że kontrola posesji z hodowlą trzody chlewnej, przeprowadzana była przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w O., w dniu 17 stycznia 2006 r., przy bardzo niskiej temperaturze powietrza, i zalegającej metrowej warstwie śniegu co niewątpliwie, miało wpływ na jej wynik, a ponadto skarżący nie był przy niej obecny, i ma prawo domniemywać, że w ogóle nie była przeprowadzana. E. M., do swojej odpowiedzi dołączył: 1. kopię protokołu kontroli sanitarnej z dnia 2 grudnia 2005 r. przeprowadzonej przez Powiatowy Państwowy Inspektorat Sanitarny w K., 2. pismo z Powiatowej Stacji Sanitarno Epidemiologicznej z dnia 7 grudnia 2005 r., w którym Zastępcą Dyrektora Stacji, odpowiedział na interwencję skarżącego, że kontrola z dnia 2 grudnia 2005 r. nie wykazała, aby istniejące gospodarstwo rolne oraz działalność z nim związana powodowały uciążliwości dla sąsiadujących budynków mieszkalnych, jest ona bowiem prowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami i wobec tego brak jest podstaw do podjęcia interwencji przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, 3. pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w O. z dnia 19 stycznia 2006 r. przekazujące do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w W. zażalenie E. M. z dnia 3 stycznia 2006 r., dotyczące sposobu i trybu załatwienia przez organ przekazujący, interwencji skarżącego na uciążliwości związane z chowem i hodowlą trzody chlewnej przez Państwa E. i P. Z. Jednocześnie w aktach administracyjnych sprawy nadesłanych przez organ udzielający odpowiedzi na skargę znajduje się postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w W. z dnia 24 lutego 2006 r., nr [...] uchylające zaskarżone przez E. M. postanowienie o przekazaniu sprawy do właściwych organów i umarzające postępowanie w pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 24 lutego 2006r. wskazano, że dwoma postanowieniami z dnia 23 listopada 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w O. na podstawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przekazał Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] i Państwowemu Inspektorowi Sanitarnemu w K., jako organom właściwym do rozpatrzenia sprawy pismo z dnia 27 października 2005 r. E. M. skierowane do Starostwa Powiatowego w K., a następnie przekazane do WIOŚ do rozpoznania sprawy i ustosunkowania się do zarzutów. Główny Inspektor Ochrony Środowiska stwierdził, że postanowienia o przekazaniu pism skarżącego do załatwienia według właściwości należało uchylić, ponieważ brak było podstaw do załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego ogólnego, jako, że takie postępowanie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Sprawa z pism E. M. powinna być natomiast załatwiona w trybie skargowym, wobec tego WIOŚ nie miał podstaw do dokonywania kontroli w gospodarstwie Z. Jeżeli zatem organ nie był kompetentny do rozpatrzenia skargi E. M. winien ją przekazać do właściwych organów na podstawie art. 231 Kodeksu postępowania administracyjnego. W tym też trybie skargowym uregulowanym w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, sprawę załatwił Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zakres działania sądów administracyjnych wyznacza pojęcie sprawy sądowoadministracyjnej i został on określony w art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a.; Art. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Art. 4. Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Sąd nie znajdując w skardze E. M. elementów pozwalających zakwalifikować, ją jako skargę z zakresu spraw sądowadministracyjnch, wezwał skarżącego do uzupełnienia jej braków formalnych. Wymagania formalne skargi wskazane zostały w art. 57 § 1 p.s.a., powinna ona zawierać niezbędne elementy składowe pisma procesowego strony, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu prawnego lub czynności: 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy: 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jeśli skarga nie spełnia tych wymogów, Sąd wzywa stronę do ich uzupełnienia, jako braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.s.a. Skarżący nie uzupełnił wskazanych braków formalnych skargi, przesłał jedynie wyjaśnienie w piśmie z dnia 14 maja 2006 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Sądu, iż zaskarża ignorancję i stronniczość oraz odejście od meritum sprawy, a w załączeniu przesłał protokół z kontroli sanitarnej, pismo z Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w K. stwierdzające, że kontrola sanitarna nie wykazała nieprawidłowości w prowadzonej przez sąsiadów hodowli oraz pismo WIOŚ w O., o przesłaniu jego zażalenia - na postanowienia o przekazaniu sprawy według właściwości - do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. E. M. nie wskazał zatem decyzji, ani także żadnego innego postanowienia lub aktu wydanego w postępowaniu administracyjnym, ani czynności, z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które mogłyby być przedmiotem skargi, a co za tym idzie nie wskazał też naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Ponadto na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodnego, wobec nie przedłożenia przez skarżącego dokumentów uzupełniających braki formalne skargi, stwierdzić należy, iż skarga E. M. jest niedopuszczalna. jest ona bowiem skargą powszechną unormowaną w art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, a której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargi te są rozpatrywane w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego odnoszących się do skarg i wniosków (dział VIII) i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. W związku z powyższym Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy, jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy, z uwagi na nie uzupełnienie jej braków formalnych.