II SA/Op 19/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2011 r., sygn. akt II SA/Op 19/11 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Opolu z dnia 3 listopada 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania pracodawcy umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze postanawia odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 26 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę M. S., reprezentowanego podczas całego procesu sądowoadministracyjnego przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego K. D. oraz przez Przewodniczącego Międzyzakładowego Związku Zawodowego [...] – J. G., na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Opolu z dnia 3 listopada 2010 r., nr [...]. Postanowieniem z dnia 12 września 2011 r., sygn. akt II SA/Op 19/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę kasacyjną M. S. z dnia 18 sierpnia 2011 r., sporządzoną i podpisaną przez radcę prawnego K. D., jako złożoną z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Powyższe postanowienie doręczone zostało na adres kancelarii radcy prawnego w dniu 2 października 2011 r. (k. - 147). Pismem z dnia 4 października 2011 r., złożonym w sądzie w dniu 6 października 2011 r., a określonym w tytule jako "zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2011 r. odrzucające skargę kasacyjną," skarżący oświadczył, że "wnosi zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 12 września 2011 r. z powodu niezawinionego przez niego niedotrzymania terminu wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Opolu z dnia 26 maja 2011 r." i wskazał, że "wnosi o przywrócenie uchybionego terminu". Pismo to zostało podpisane przez skarżącego. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że niedotrzymanie przez niego terminu nie było przez niego zawinione, albowiem obsługę kancelarii radcy prawnego w Opolu prowadził związek zawodowy, którego przewodniczącym jest J. G., jego drugi ustanowiony w sprawie reprezentant (pełnomocnik). Jednocześnie wyjaśnił, że ponieważ z treści postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej wynika, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej, odmiennie od przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, wynosi nie 60 dni, a 30 dni, od dnia doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, z winy reprezentującego go związku zawodowego obsługującego administracyjnie kancelarię radcy prawnego w Opolu, nastąpiło omyłkowe przeoczenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe wywiódł, iż skoro uchybienie terminu nastąpiło z przyczyny niezależnej od niego, a winę ponosi ustanowiony przez niego pełnomocnik, może on zasadnie wnosić o przywrócenie terminu. Z uwagi na jego treść zarządzeniem z dnia 31 października 2011 r. wezwano pełnomocnika skarżącego radcę prawnego K. D. do oświadczenia, czy pismo z dnia 4 października 2011 r. zatytułowane "zażalenie" należy traktować jako zażalenie na postanowienie z dnia 12 września 2011 r. (według jego tytułu), czy jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (według jego treści). W dniu 9 listopada 2011 r. wpłynęło do Sądu oświadczenie pełnomocnika skarżącego J. G. z 7 listopada 2011 r., że "wnosi o przesłuchanie go w sprawie zażaleń", a wniosek uzasadnia tym, że "osobiście wykonywał czynności przy załatwianiu zażaleń". Profesjonalny pełnomocnik skarżącego w odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia 21 listopada 2011 r., wskazał, iż M. S. domaga się rozpatrzenia zażalenia, a "ewentualny błąd zaistniały w sprawie, nie może obciążać skarżącego, który w dobrej wierze zwrócił się do Międzyzakładowego Związku Zakładowego o pomoc". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Po wydaniu w dniu 12 września 2011 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, odpis tego orzeczenia przesłano pełnomocnikowi skarżącego radcy prawnemu K. D. (k. – 144). Doręczenie postanowienia nastąpiło 2 października 2011 r. osobiście do rąk pełnomocnika (k. – 147). W ciągu tygodniowego terminu do zaskarżenia postanowienia z dnia 12 września 2011 r. do sądu wpłynęło tylko pismo z 4 października 2011 r. podpisane osobiście przez stronę. Treść tego pisma należy traktować zarówno jako zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, jak i jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W takiej kolejności będą rozpoznane przez sąd orzekający w niniejszej sprawie. Wymogi, jakim powinno odpowiadać zażalenie są określone w art. 194 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.". Stosownie do § 4 tego przepisu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Do zażalenia odpowiednio stosuje się przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Na tle obowiązującego orzecznictwa sądów administracyjnych i poglądów przedstawianych w literaturze przedmiotu, nie budzi wątpliwości, że użyte w art. 194 § 4 P.p.s.a. sformułowanie "powinno być sporządzone" należy rozumieć jako obowiązek sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez profesjonalny podmiot (por. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 256/08, Lex nr 493665 i powołane tam orzecznictwo). W niniejszej sprawie nie zachowano wymogu sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Pomimo wskazania w piśmie z dnia 4 października 2011 r., że strona jest reprezentowana przez radcę prawnego, zażalenie podpisane zostało osobiście przez skarżącego, na co jednoznacznie wskazuje umieszczony pod jego treścią podpis strony. Jeżeli do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej uznać należy, iż sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 194 § 4 P.p.s.a. jest brakiem, stanowiącym o niedopuszczalności zażalenia, który uzasadnia jego odrzucenie. Nie jest to bowiem brak, który może być uzupełniony w trybie art. 178 w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a. W konsekwencji na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. sporządzone osobiście przez skarżącego zażalenie, jako niedopuszczalne należało odrzucić. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.