II SA/Op 19/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk – spr. po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 26 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie legalności wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. J. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 26 października 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie legalności wykonania rozbiórki obiektu budowlanego. Wyrokiem tut. Sądu z dnia 20 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Op 19/17 skarga została oddalona. Na skutek wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, doręczono skarżącemu w dniu 19 września 2017 r., żądany odpis. Postanowieniem z dnia 26 września 2017 r., starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, odmówił przyznania prawa pomocy skarżącemu na jego wniosek o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem procesowym z dnia 10 października 2017 r., nadanym przesyłką pocztową w dniu 27 października 2017 r. (data stempla), adwokat M. J. złożył skargę kasacyjną od wyroku zapadłego w sprawie. Jako skarżącego wskazał P. G., natomiast w treści pisma stwierdził, że reprezentuje swojego mocodawcę – J. A. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 listopada 2017 r. wezwano adwokata M. J. do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej z dnia 10 października 2017 r., w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, przez: - nadesłanie oryginału pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do wniesienia skargi kasacyjnej i działania w imieniu skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub jego kopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem; - jednoznaczne oznaczenie strony skarżącej, a to wobec rozbieżności pomiędzy petitum skargi kasacyjnej, a oznaczeniem strony. Ponadto poinformowano wzywanego, że pomimo stwierdzenie o załączeniu do akt pełnomocnictwa upoważniającego do wniesionia skargi kasacyjnej, nie zastało do niej w rzeczywistości dołączone. Wezwanie o powyższej treści zostało doręczone adwokatowi M. J. w dniu 30 listopada 2017 r., do rąk osoby upoważnionej (imię i nazwisko nieczytelne), o czym świadczy adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbiory przesyłki. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, pełnomocnik strony skarżącej nie zastosował się do treści wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) - zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków nie mających zastosowania w niniejszej sprawie, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do właściwego sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl art. 176 § 1 i 2 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany oraz powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony, tj. powinna m.in. zawierać oznaczenie strony – art. 46 § 1 pkt 1 P.p.s.a., a także do pisma (skargi) należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z kolei z art. 177a P.p.s.a. wynika, ze jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 P.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie natomiast z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W pierwszej kolejności Sąd stwierdził, że wywiedziona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna została złożona z uchybieniem terminu, albowiem 30-dniowy termin do jej wniesienia upłynął z dniem 19 października 2017 r. Tymczasem skarga kasacyjna została złożona dopiero w dniu 27 października 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 161 akt sądowych). Ponadto Sąd dostrzegł, że skarga kasacyjna zawierała braki formalne w zakresie oznaczenia strony skarżącej, wobec wielokrotnego i jednocześnie odmiennego wymieniania z imienia i nazwiska wnoszącego skargę, tzn. raz P. G., a innym razem – J. A. Dodatkowo, pomimo twierdzenia skargi kasacyjnej, do akt sprawy nie dołączano pełnomocnictwa dla adwokata M. J., określającego się jako pełnomocnik strony skarżącej. Wobec powyższego, mocą zarządzenia z dnia 6 listopada 2017 r., pełnomocnik został wezwany do usunięcia ujawnionych braków w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi, za pośrednictwem upoważnionego pracownika, w dniu 30 listopada 2017 r. (por.: druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 172 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na pełnomocnika obowiązków procesowych, upływał zatem z dniem 7 grudnia 2017 r. Mając na względzie, że braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione w zakreślonym przez Sąd terminie, zaistniała kolejna przesłanka do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 i art. 177a w związku z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.