II SA/Op 191/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 3 marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia odrzucić skargę. M. K. złożyła pismem z dnia 3 kwietnia 2014 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 3 marca 2014 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Zastępcy Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Głogówku, działającego z upoważnienia Burmistrza Głogówka, z dnia 18 września 2013 r., nr [...], odmawiającą przyznania skarżącej zasiłku opiekuńczego, wnioskowanego na I. K.. W wykonaniu zarządzenia tut. Sądu z dnia 24 kwietnia 2014 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie, na czym - jej zdaniem - polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonej decyzji z dnia 3 marca 2014 r., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej na adres podany w skardze w dniu 30 kwietnia 2014 r., do rąk dorosłego domownika, męża skarżącej - I. K., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 10 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie udzieliła żadnej odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 § 1 P.p.s.a.), a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1); oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2); określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niezachowanie wymogów formalnych skargi może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez wskazanie, na czym polega - jej zdaniem - naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonej decyzji. Pismo Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostało przesłane na adres skarżącej podany w skardze i doręczone zostało w trybie art. 72 P.p.s.a., w myśl którego jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Przedmiotowe wezwanie odebrał mąż skarżącej w dniu 30 kwietnia 2014 r., co wynika z treści adnotacji dokonanej na pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki, zatem doręczenie wezwania należy uznać za skuteczne. Z tego względu, zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu 1 maja 2014 r. i upływał skarżącej w dniu 7 maja 2014 r. (środa). Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braku formalnego skargi, stąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - orzeczono, jak w sentencji.