II SA/Op 194/08

PostanowienieWSA w Opolu2008-09-15

Skład orzekający: Sędzia Teresa Cisyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej żądania odszkodowania za rzekomą „samowolę funkcjonariusza publicznego”?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej żądania odszkodowania za straty finansowe poniesione w związku z działaniem funkcjonariusza publicznego. Roszczenia tego typu należy dochodzić na drodze cywilnej przed sądami powszechnymi, a nie przed sądem administracyjnym, którego właściwość ograniczona jest do kontroli działalności administracji publicznej w zakresie określonym w art. 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, domagając się odszkodowania w kwocie 1000 zł za rzekomą „samowolę funkcjonariusza publicznego” związaną z postępowaniem dotyczącym wydania prawa jazdy. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w tym do oznaczenia organu, którego działalności skarga dotyczy, oraz określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego w zakresie żądania odszkodowania. Skarżący odpowiedział pismem nazwanym „zażalenie”, w którym ponownie domagał się uchylenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. dotyczącego niewydania prawa jazdy. Część skargi dotyczącą uprawnień do kierowania pojazdami została wyłączona do odrębnego postępowania.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 15 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. w przedmiocie odszkodowania postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 maja 2008 r. J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W skardze podniósł zarzut nieprawidłowości jakich dopuścił się, zdaniem skarżącego, organ w postępowaniu administracyjnym związanym z wydaniem prawa jazdy. W dalszej części skargi J. K. zażądał odszkodowania w kwocie 1000 zł za "samowolę funkcjonariusza publicznego", która spowodowała u skarżącego straty finansowe. Do akt sprawy skarżący dołączył ponadto kserokopię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 357/05, którym m.in. uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wydania prawa jazdy kat. "A" oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 czerwca 2008 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez: - oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy; - wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności; - nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego; - określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, w zakresie żądania odszkodowania (pkt II pisma). Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, iż niezastosowanie się do jego treści spowoduje odrzucenie skargi. W terminie zakreślonym przez Sąd do dokonania żądanej czynności, skarżący nadesłał pismo z dnia 2 lipca 2008 r. nazwane: "zażalenie", w którym podał, że zaskarża po raz kolejny błędne postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie niewydania prawa jazdy kat. A i B przez Starostę [...]. Wniósł o uchylenie w/w rozstrzygnięcia Kolegium, wyznaczenie posiedzenia w pełnym składzie, a także zwrot kosztów podróży na trasie [...]. W wykonaniu zarządzenia z dnia 7 lipca 2008 r. sędziego sprawozdawcy, z pisma J. K. z dnia 2 lipca 2008 r. wyłączono sprawę w przedmiocie uprawnienia do kierowania pojazdami, która została odnotowana w Repertorium sądowym pod numerem akt II SA/Op 231/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwaną dalej w skrócie: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.ps.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Zasada ta znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Skarżący nie wskazał bowiem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Przedstawione w skardze żądanie dotyczące wypłaty odszkodowania w kwocie 1000 zł za straty finansowe jakie poniósł skarżący w związku z niekompetencją urzędnika, nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, albowiem właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje rozstrzygania spraw dotyczących egzekwowania strat finansowych poniesionych przez strony postępowania administracyjnego. Roszczeń w tym zakresie można dochodzić na drodze cywilnej, a postępowanie sądowe w tych sprawach unormowane jest przez przepisy kodeksu postępowania cywilnego (art. 1 kpc). Zgodnie zaś z art. 2 kpc, do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. W świetle art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skoro zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie przywołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło