II SA/Op 195/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 kwietnia 2011 r. (przesłanym pocztą, listem nadanym w dniu 5 kwietnia 2011 r.), E. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] (doręczone skarżącej w dniu 16 marca 2011 r.), stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźla, z dnia [...], nr [...], ustalającej dla E. T., jako właścicielki nieruchomości zapisanej w księdze wieczystej nr [...] w zakresie działki nr A o pow. 0,0975ha, położonej w K., w obrębie [...], przy ul. [...], opłatę adiacencką w wysokości 969,15 zł na rzecz gminy Kędzierzyn-Koźle z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, wskutek stworzenia warunków do podłączenia w/w. nieruchomości do wybudowanej kanalizacji sanitarnej. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 maja 2011 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Obydwa wezwania przesłane zostały pocztą, jedną przesyłką na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącej osobiście w dniu 17 maja 2011 r., co potwierdza podpis skarżącej na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, jak również nie został uiszczony żądany wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna spełniać wymogi przewidziane dla pism w postępowaniu sądowym (art. 46 – 48 P.p.s.a.), a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1); oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy (pkt 2) oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały w art. 46 P.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 4 tego przepisu, pismo winno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 47 § 1 P.p.s.a w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a, wymóg ten dotyczy również skargi co oznacza, że skarga powinna być podpisana przez uprawnioną osobę. Odnotować dodatkowo przyjdzie, iż na tle wymogów formalnych, jakie winien spełniać podpis na dokumentach, w orzecznictwie utrwalony został pogląd, że umieszczenie podpisu pod treścią pisma oznacza po pierwsze, że pismo zostało zakończone (etymologicznie: "pod pismem"), a po drugie - że oświadczenie umieszczone ponad podpisem pochodzi od podpisanej osoby. Z tego względu podpis powinien w swoim brzmieniu wskazywać tę właśnie osobę, a co najmniej – w powiązaniu z innymi okolicznościami - pozwalać na jej identyfikację. Elementami podpisu mogą być imię i nazwisko albo samo nazwisko w formie czytelnej albo skróconej, stanowiącej "godło" podpisu, w formie zazwyczaj używanej, gdy podpisujący składa podpis na dokumentach. Podpis warunkuje, że żądanie pochodzi od osoby określonej jako wnosząca podanie, zatem musi stanowić wytwór pisania; mówiąc inaczej - podpisem jest wyłącznie znak napisany, przy czym immanentną cechą podpisu jest własnoręczność. Cecha ta umożliwia funkcję identyfikacyjną, gdyż tylko własnoręczny podpis, który zawiera w sobie osobiste cechy charakteru pisma podpisującego (ukształtowanie liter, ich łączenie itp.), pozwala na stwierdzenie – za pomocą graficznej ekspertyzy pisma - że jest on autentyczny (por. uchwały 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 1973 r., sygn. akt III CZP 78/72 – opubl. OSN 1973 r., nr 12, poz. 207 oraz z dnia 30 grudnia 1993 r., sygn. akt III CZP 146/93 – opubl. OSN 1994 r., nr 5, poz. 94). Analogiczne stanowisko zaprezentowano również w doktrynie, wskazując, że podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Podpis musi zawierać w charakterze pisma ściśle osobiste cechy podpisującego, co pozwala na identyfikację tej osoby, a w efekcie stwierdzenie, czy podpis jest autentyczny (por. F. Rosengarten: "Podpis i jego znaczenie w prawie cywilnym", opubl. "Palestra" 1973 r., nr 1, s. 11 – 12). Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem skarżącego przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie natomiast ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie spełniała wymogu formalnego określonego w art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., gdyż sporządzona została jako wydruk komputerowy. Wprawdzie w dolnej lewej części skargi zamieszczony został inicjał imienia oraz nazwisko skarżącej, jednakże brak jest odręcznego znaku stanowiącego jej podpis. Powyższy brak skutkował wezwaniem skarżącej, w trybie art. 49 §1 P.p.s.a., do jego uzupełnienia. Jednocześnie skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi. W myśl bowiem art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Według § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, a do takich spraw należy niniejsza skarga, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności pobiera się wpis stały w wysokości 100 zł. Wpis ten, stosownie art. 220 § 1 P.p.s.a., winien zostać uiszczony w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Jego nieuiszczenie w wyznaczonym terminie, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a, skutkuje odrzuceniem skargi. W niniejszej sprawie zarówno wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak i wezwanie do uiszczenia wpisu, doręczone zostały skarżącej skutecznie w dniu 17 maja 2011 r., co skarżąca potwierdziła składając podpis na potwierdzeniu odbioru przesyłki. Zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia od niej wpisu rozpoczął zatem bieg w dniu 18 maja 2011 r. i upływał z dniem 24 maja 2011 r. Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania obowiązków wynikających z wezwań, skarżąca nie uzupełnił braków formalnych skargi oraz nie uiścił wymaganego wpisu w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe uznać należało, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi, stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.