II SA/Op 2/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: zawiesić postępowanie. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez A Serwis Sp. z o. o. z siedzibą w W. jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...], nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie własne z dnia [...], nr [...], którym odmówiono w/w Spółce wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia wydanego na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Podstawę prawną kwestionowanych aktów stanowił przepis art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540), zgodnie z którym zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, nie mogą być przedłużane. W skardze na powyższe postanowienie Spółka podniosła zarzut naruszenia przepisów art. 8 i art. 9 Dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, poprzez oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia na przepisach cyt. ustawy o grach hazardowych, której projekt - wbrew obowiązkom art. 8 i art. 9 Dyrektywy - nie został notyfikowany przez Komisję Europejską. Skarżąca zarzuciła również naruszenie szeregu norm konstytucyjnych. Urzędowo sądowi jest wiadome, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 16 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 352/10 zwrócił się z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o treści: Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Ponadto odnotować można, że w zakresie konieczności notyfikacji przez Komisję w trybie przepisu art. 8 ust. 1 dyrektywy nr 98/34/WE przepisów ustawy o grach hazardowych, WSA w Gdańsku wystąpił z pytaniami prejudycjalnymi jeszcze w dwóch sprawach o sygn. akt: III SA/Gd 262/10 i III SA/Gd 261/10, aczkolwiek o odmiennych niż w niniejszej sprawie stanach faktycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W świetle powyższej regulacji prawnej należy uznać, że wystąpienie przez WSA w Gdańsku z przytoczonym wyżej pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej również daje podstawę do zawieszenia postępowania, bowiem treść tego pytania związana jest z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, a zatem jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. Wprawdzie w cytowanym art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże - zdaniem Sądu - nie przesądza to o braku podstawy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel [w:] Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed nim jest zatem postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Powtórzyć więc jeszcze raz przyjdzie, że problem prawny występujący w przedstawionym pytaniu prejudycjalnym jest tożsamy z problemem prawnym występującym w sprawie stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania, dlatego jej zakończenie będzie zależeć od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości. W tym stanie rzeczy, postanowiono jak w sentencji.