II SA/Op 204/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na działanie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. postanawia: odrzucić skargę. E. M. wniósł w dniu 27 marca 2006 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na czynności podjęte przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. W skardze podniósł, iż wnosi o zbadanie sposobu oraz trybu rozpatrzenia jego skargi na uciążliwą emisję fetoru z hodowli trzody chlewnej sąsiada, przez Sanepid w K. oraz WIOŚ [...]. Skarga ta została pismami z dnia 30 marca 2006 r., przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, do wskazanych w niej organów, to jest [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w O., oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. Kopię pisma z dnia 30 marca 2006 r., o przekazaniu skargi do organów, doręczono skarżącemu do wiadomości w dniu 3 kwietnia 2006 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. w odpowiedzi na skargę z dnia 26 kwietnia 2006 r., wniósł o jej odrzucenie bądź o oddalenie. Uzasadniając swój wniosek o odrzucenie skargi organ podniósł, że nie podlega ona właściwości sądu administracyjnego, bowiem skarga ta w istocie stanowi skargę powszechną w rozumieniu art. 229 pkt 7 kpa i podlega rozpoznaniu przez organ wyższego stopnia w stosunku do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K., którym jest Wojewódzki Inspektor Sanitarny w O. Odnosząc się natomiast do wniosku o oddalenie skargi, organ wskazał, iż podstawę jej oddalenia powinien stanowić art. 5 i następne ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu porządku i czystości w gminach (Dz. U. z 2005 r., Nr 236, poz. 2008). Zadania wynikające z przepisów tej ustawy wykonuje wójt gminy właściwej dla skarżącego. Organ wyjaśnił ponadto, że w związku z pismem skarżącego z dnia 27 października 2005 r., skierowanym do Starostwa Powiatowego w K., a następnie przekazanym do załatwienia wg kompetencji, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. dokonał wizji lokalnej. W wyniku ustaleń i oględzin przeprowadzonych na posesji skarżącego oraz E. i P. Z. w L., nie stwierdzono, aby prowadzona przez w/w działalność powodowała uciążliwości dla sąsiadujących budynków. Na dowód powyższego, organ wskazał na dokumentację związaną ze sprawą, w tym między innymi protokół przeprowadzanej wizji lokalnej. Organ podniósł nadto, że przedmiotowa sprawa była także rozpatrywana przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, Główny Inspektorat Ochrony Środowiska i Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w K. Wobec faktu, że ani skarga E. M., ani odpowiedź na skargę organu, nie wskazywała na akt mogący stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 10 maja 2006 r. wezwał E. M. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie przez nadesłanie odpisu. Wezwanie to zawierało pouczenie, iż nieudzielenie odpowiedzi w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. Odpowiadając na wezwanie Sądu pismem z dnia 14 maja 2006 r., E. M. podniósł, że zaskarża ignorancję i stronniczość oraz odejście przez organy od meritum sprawy. Jego prośba o interwencję sanitarną była wynikiem pogarszającego się stanu zdrowia skarżącego i jego rodziny, spowodowanego skażeniem powietrza emisją toksycznych związków, wytwarzanych przez hodowlę trzody chlewnej. Wskazał też, że kontrola posesji z hodowlą trzody chlewnej, przeprowadzana była przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w O., w dniu 17 stycznia 2006 r., przy bardzo niskiej temperaturze powietrza, i zalegającej metrowej warstwie śniegu, co niewątpliwie miało wpływ na jej wynik, a ponadto skarżący nie był przy niej obecny i ma prawo domniemywać, że w ogóle nie była przeprowadzana. E. M. dołączył do swojej odpowiedzi: 1. kopię protokołu kontroli sanitarnej z dnia 2 grudnia 2005 r. przeprowadzonej przez Powiatowy Państwowy Inspektorat Sanitarny w K., 2. pismo z Powiatowej Stacji Sanitarno Epidemiologicznej z dnia 7 grudnia 2005 r., w którym Zastępcą Dyrektora Stacji, odpowiedział na interwencję skarżącego, że kontrola z dnia 2 grudnia 2005 r. nie wykazała, aby istniejące gospodarstwo rolne oraz działalność z nim związana powodowały uciążliwości dla sąsiadujących budynków mieszkalnych, jest ona bowiem prowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami i wobec tego brak jest podstaw do podjęcia interwencji przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, 3. pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w O. z dnia 19 stycznia 2006 r. przekazujące do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w W. zażalenie E. M. z dnia 3 stycznia 2006 r., dotyczące sposobu i trybu załatwienia przez organ przekazujący, interwencji skarżącego na uciążliwości związane z chowem i hodowlą trzody chlewnej przez Państwa E. i P. Z. Jednocześnie w aktach administracyjnych sprawy, nadesłanych przez organ udzielający odpowiedzi na skargę, znajduje się postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w Warszawie z dnia 24 lutego 2006 r., nr [...] uchylające zaskarżone przez E. M. postanowienie o przekazaniu sprawy do właściwych organów i umarzające postępowanie w pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 24 lutego 2006 r. wskazano, że dwoma postanowieniami z dnia 23 listopada 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w O. na podstawie art. 65 § 1 kpa. Przekazał Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] i Państwowemu Inspektorowi Sanitarnemu w K., jako organom właściwym do rozpatrzenia sprawy pismo z dnia 27 października 2005 r. E. M. skierowane do Starostwa Powiatowego w K., a następnie przekazane do WIOŚ do rozpoznania sprawy i ustosunkowania się do zarzutów. Główny Inspektor Ochrony Środowiska stwierdził, że postanowienia o przekazaniu pism skarżącego do załatwienia według właściwości należało uchylić, ponieważ brak było podstaw do załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego ogólnego, jako, że takie postępowanie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Sprawa z pism E. M. powinna być natomiast załatwiona w trybie skargowym, wobec tego WIOŚ nie miał podstaw do dokonywania kontroli w gospodarstwie Z. Jeżeli zatem organ nie był kompetentny do rozpatrzenia skargi E. M. winien ją przekazać do właściwych organów na podstawie art. 231 Kodeksu postępowania administracyjnego. W tym też trybie skargowym uregulowanym w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, sprawę załatwił Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zakres działania sądów administracyjnych wyznacza pojęcie sprawy sądowoadministracyjnej i został on określony w art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Nadto stosownie do § 3 tego artykułu, Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Art. 4 p.p.s.a. wskazuje natomiast, że sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Sąd nie znajdując w skardze E. M. elementów pozwalających zakwalifikować ją jako skargę z zakresu spraw sądowoadministracyjnych, wezwał skarżącego do uzupełnienia jej braków formalnych. Każda bowiem skarga wniesiona do sądu winna spełniać określone przepisami p.p.s.a., warunki formalne, które wskazane zostały w art. 57 § 1. Skarga powinna zatem posiadać niezbędne elementy składowe pisma procesowego strony, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu prawnego lub czynności: 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy: 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jeśli skarga nie spełnia tych wymogów, Sąd wzywa stronę do ich uzupełnienia, jako braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarżący nie uzupełnił wskazanych braków formalnych skargi. Przesłał jedynie w piśmie z dnia 14 maja 2006 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Sądu z dnia 10 maja 2006 r., wyjaśnienie, iż zaskarża ignorancję i stronniczość oraz odejście od meritum sprawy, a w załączeniu przesłał protokół z kontroli sanitarnej, pismo z Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w K. stwierdzające, że kontrola sanitarna nie wykazała nieprawidłowości w prowadzonej przez sąsiadów hodowli oraz pismo WIOŚ w O., o przesłaniu jego zażalenia - na postanowienia o przekazaniu sprawy według właściwości - do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. E. M. nie wskazał zatem decyzji, ani innego postanowienia lub aktu wydanego w postępowaniu administracyjnym, ani czynności, z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które mogłyby być przedmiotem skargi, a co za tym idzie nie wskazał też naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Ponadto na podstawie znajdujących się w aktach pism, wobec nieprzedłożenia przez skarżącego dokumentów uzupełniających braki formalne skargi, stwierdzić należy, iż skarga E. M. jest niedopuszczalna. Jest ona bowiem skargą powszechną, unormowaną w przepisach art. 227 kpa, której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargi te są rozpatrywane w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego odnoszących się do skarg i wniosków (dział VIII) oraz nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. W związku z powyższym Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.ps.a., z uwagi na nie uzupełnienie jej braków formalnych.