II SA/Op 207/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Ł. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Op 207/09 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Ł. B. na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne obowiązku o charakterze niepieniężnym postanawia: odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 29 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, w sprawie ze skargi Ł. B. na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...], w pkt 1 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne obowiązku o charakterze niepieniężnym oraz w pkt 2 określił, że zaskarżone postanowienie w całości nie podlega wykonaniu. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Op 207/09 Sąd odrzucił skargę kasacyjną Ł. B. sporządzoną odręcznie i podpisaną przez skarżącego i jego pełnomocnika – ojca F. B. Odpis postanowienia z uzasadnieniem i zawartym w piśmie przewodnim pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia, w tym obowiązku sporządzenia zażalenia przez adwokata bądź radcę prawnego, wysłano na adres pełnomocnika skarżącego – F. B. Powyższą przesyłkę pocztową odebrała w dniu 11 grudnia 2009 r. żona F. B. – W. B., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W dniu 15 grudnia 2009 r. w Biurze Podawczym tut. Sądu złożone zostało osobiście zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzone odręcznie i podpisane przez pełnomocnika skarżącego – F. B. oraz przez samego skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Wymogi, jakim powinno odpowiadać zażalenie są określone w art. 194 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do § 4 tego przepisu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Do zażalenia odpowiednio stosuje się przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a, zgodnie z którym może ono zostać sporządzone również przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, jeżeli jest on stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem; a także przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych lub przez rzecznika patentowego - sprawach własności przemysłowej. W tym miejscu zauważyć także należy, iż na tle obowiązującego orzecznictwa sądów administracyjnych i poglądów przedstawianych w literaturze przedmiotu, nie budzi wątpliwości, że użyte w art. 194 § 4 P.p.s.a. sformułowanie "powinno być sporządzone" należy rozumieć jako obowiązek sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez profesjonalny podmiot (por. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 256/08, Lex nr 493665 i powołane tam orzecznictwo). W niniejszej sprawie skarżący ani jego pełnomocnik nie będąc adwokatem ani radcą prawnym, wnieśli sporządzone przez nich zażalenie, zatem nie zastosowali się do wymogu przymusu sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto nie wykazali, jak również nie wynika to z akt sprawy, aby należeli do którejkolwiek z grup podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Skoro zatem, w myśl przepisu art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej uznać należy, iż sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 194 § 4 P.p.s.a. jest brakiem, stanowiącym o niedopuszczalności zażalenia, który uzasadnia jego odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, opubl. Monitor Prawniczy z 2004, nr 5, poz. 202; B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Mendek " Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. LEX a Wolters Kluwer business, Warszawa 2009, s. 581). Nie jest to bowiem brak, który może być uzupełniony w trybie art. 178 w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a. Stosownie do brzmienia art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. sporządzone osobiście przez skarżącego i jego pełnomocnika zażalenie, jako niedopuszczalne należało więc odrzucić. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.