II SA/Op 208/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński Protokolant: - Po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez J. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu, jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...], uchylająca decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...], wydaną w sprawie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego robót budowlanych wykonanych przez skarżącego. W dniu 16 maja 2006 r. skarżący otrzymał wezwanie o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500,- zł w terminie 7 dni. Jak wynika z akt sprawy, wpisu tego w zakreślonym terminie nie uiszczono. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga winna ulec odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ustawą, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Wezwanie o opłacenie skargi w terminie 7 dni w kwocie 500 zł zostało przesłane skarżącemu na adres podany w skardze i pod tym adresem zostało przez niego odebrane w dniu 16 maja 2006 r. Termin opłacenia skargi upłynął w dniu 23 maja 2006 r. Skarga nie została opłacona. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W świetle powyższych regulacji prawnych w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające zastosowanie tego ostatniego przepisu i odrzucenie skargi jako nie opłaconej przez skarżącego.