II SA/Op 208/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O. z dnia (...), Nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie niepełnosprawności na skutek sprzeciwu skarżącej na postanowienie referendarza sądowego z dnia 24 września 2007 r. postanawia odrzucić sprzeciw. Wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Op 208/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O. z dnia (...), Nr (...), stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w N. z dnia (...), którym nie zaliczono jej małoletniej córki – P. B. do osób niepełnosprawnych. Na skutek wniosku J. B. z dnia 11 sierpnia 2007 r., postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 sierpnia 2007 r. ustanowiono skarżącej adwokata z urzędu oraz umorzono jej wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w O., na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat T. G., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w O. O powyższym Rada Adwokacka poinformowała Sąd pismem z dnia 21 sierpnia 2007r. (k. 42 akt sądowych). Pismem procesowym, datowanym na dzień 14 września 2007 r., nazwanym: "Wniosek o przyznanie prawa pomocy do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Op 208/07", skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie z urzędu radcy prawnego lub adwokata do wniesienia kasacji, załączając do akt wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony na urzędowym formularzu. W powyższym piśmie z dnia 14 września 2007 r. skarżąca sformułowała także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji "jeśli dojdzie do uchybienia terminu do wniesienia kasacji". W dalszej części pisma J. B., wskazując na sprzeczność ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego podniosła, że wnosi środek zaskarżenia, jakim jest kasacja. Postanowieniem z dnia 24 września 2007 r. referendarz sądowy umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie z wniosku skarżącej z dnia 14 września 2007 r. o przyznanie prawa pomocy. Na powyższe orzeczenie skarżąca, wniosła pismem procesowym z dnia 1 października 2007 r. sprzeciw, którym domagała się zmiany zaskarżonego postanowienia w całości oraz uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W wykonaniu zarządzenia z dnia 8 października 2007 r., Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych sprzeciwu przez nadesłanie 2 egzemplarzy sprzeciwu, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w celu doręczenia pozostałym stronom postępowania. Wezwanie zawierało pouczenie, iż niezastosowanie się do jego treści w terminie siedmiu dni, spowoduje odrzucenie sprzeciwu. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 15 października 2007 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Ponadto, za pismem z dnia 15 listopada 2007 r., do usunięcia powyższych braków formalnych sprzeciwu, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia sprzeciwu, wezwany został przez Sąd również ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącej – adwokat T. G. Wezwanie zostało przesłane pocztą na adres Kancelarii Adwokackiej i pod tym adresem doręczone zostało w dniu 20 listopada 2007 r., do rąk pracownika Kancelarii – E. Ż, co wynika z pieczęci uwidocznionych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W aktach sprawy brak jest żądanych odpisów sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Z uwagi na okoliczność, że pismo skarżącej z dnia 1 października 2007 r. zostało złożone w ustawowym terminie siedmiu dni, przewidzianym do wniesienia sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego z dnia 24 września 2007 r. o umorzeniu postępowania, może ono podlegać rozpoznaniu przez Sąd jako sprzeciw na powyższe postanowienie. Jednakże sprzeciw ten, jako pismo w postępowaniu sądowym, powinien spełniać wymogi formalne, o których mowa w art. 46 i art. 47 P.p.s.a., a mianowicie powinien zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Do pisma procesowego należy także dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Wobec tego, iż do wniesionego sprzeciwu nie dołączono jego odpisów dla strony postępowania, jakim w niniejszej sprawie było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., skarżąca oraz jej pełnomocnik procesowy zostali skutecznie wezwani przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi na adres Kancelarii, w dniu 20 listopada 2007 r., do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism, stosownie do art. 67 § 2 P.p.s.a., a zatem należało je uznać za skuteczne. W związku z tym, wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych sprzeciwu wniesionego przez skarżącą upłynął bezskutecznie w dniu 27 listopada 2007 r. Do dnia dzisiejszego braki formalne sprzeciwu nie zostały uzupełnione. Skoro w wyznaczonym terminie przez skarżącą ani przez jej pełnomocnika nie doszło do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, podlegał on odrzuceniu, stąd na zasadzie art. 259 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.