II SA/Op 21/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. i K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 14 sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w całości postanawia: 1. zwolnić K. S. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla K. S. adwokata. J. K. i K. S. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 14 sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Odpowiadając na wezwanie tut. Sądu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca K. S., złożyła w dniu 22 stycznia 2013 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W jego uzasadnieniu napisała, że jest 68 letnią emerytką, zamieszkuje samodzielnie w domu stanowiącym współwłasność 3 lokatorów, w tym jej udział to 15,8 % całości. Ma niską emeryturę, a wydatki związane z utrzymaniem budynku są wysokie, np. coroczne przeglądy zgodnie z przepisami Prawa budowlanego lub wymiana instalacji gazowej. Duży wydatek stanowi też zakup węgla, a także wydatki związane z leczeniem, skarżąca od lat choruje na cukrzycę insulinozależną, choroby krążeniowe i nadciśnienie tętnicze, ponosi tez koszty rehabilitacji po złamaniu szyjki kości udowej. Majątek wnioskodawczyni stanowi mieszkanie o powierzchni 42,32 m2 ,ogródek przydomowy o powierzchni 147,87 m2 , pomieszczenie gospodarcze o powierzchni 10 m2. Jej emerytura ma wysokość 1182,84 zł netto, a opłaty za media i podatek od nieruchomości wynoszą miesięcznie około 200 zł. W ocenie referendarza sądowego informacje zamieszczone przez K. S. we wniosku o prawo pomocy nie były wystarczające do oceny jej sytuacji materialnej. W związku z tym na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., została ona wezwana w terminie 10 dni od dnia otrzymania wezwania do złożenia wyjaśnień i dokumentów, tj. - jakiej wysokości są koszty utrzymania jej mieszkania, poprzez nadesłanie rachunków za energię elektryczną, wodę, węgiel, wymianę instalacji gazowej itp., - przedłożenie wyciągów z posiadanych przez nią rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z ostatnich 2 miesięcy, - nadesłanie zeznania podatkowego składaną przez nią za rok 2011 lub za rok 2012, potwierdzone, że zostało złożone w Urzędzie Skarbowym lub innego zaświadczenia o wysokości dochodów za ten okres, - nadesłanie dokumentów potwierdzających jej stan zdrowia, jak przykładowo: zaświadczenie lekarskie, karty leczenia szpitalnego, - nadesłanie rachunków za leki lub innych dowodów potwierdzających potrzebę ponoszenia wydatków na leki i wskazanie ich wysokości, co do wysokości wydatków mogła być forma oświadczenia. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do niego w zakreślonym terminie, może być uznane za niewykazanie spełniania przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy i skutkować jego odmową. Wnioskodawczyni odpowiedziała na wezwanie w terminie, składając w dniu 8 lutego 2013 r. żądane dokumenty, takie jak zaświadczenie lekarskie, karty leczenia szpitalnego, wyniki badań, spis przyjmowanych leków z podaniem ich kosztów, wyciągi z rachunku bankowego listopada i grudnia 2012 r., oraz stycznia 2013 r., zestawienie wszystkich kosztów utrzymania, rachunki za prąd, wodę i kanalizację, opłatę za wieczyste użytkowanie, podatek od nieruchomości, opłatę za telewizję cyfrową, opłatę za projekt i przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej, opłatę za plombowanie licznika gazowego. Przesłała też oświadczenie, że poza wskazanym rachunkiem bankowym, nie posiada żadnych innych kont i lokat w żadnym banku. Wnioskodawczyni prosiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi P.p.s.a., zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego oraz zwolnienie od kosztów sądowych, które stosownie do art. 211 P.p.s.a. obejmują opłaty sądowe (jakimi na zasadzie art. 212 § 1 w związku z art. 234 § 2 P.p.s.a. są wpis i opłata kancelaryjna) i zwrot wydatków lub w zakresie częściowym, obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, przy czym częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej kwoty pieniężnej. Ustawodawca w art. 246 § 1 P.p.s.a., określił przesłanki udzielenia prawa pomocy osobie fizycznej, stanowiąc, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawczyni wykazała, że jedyny jej dochód stanowi emerytura w kwocie netto 1182,84 zł, wydatki wynoszą wg jej oświadczenia 324,70 zł miesięcznie, a oprócz tego miała wydatki roczne w 2012 r. w kwocie 4169,52 zł. Na wydatki roczne, jak oświadczyła zaciągnęła w banku kredyt, który spłaca po 402,86 zł miesięcznie. Do wydatków miesięcznych zaliczyła opłaty za media, użytkowanie wieczyste, podatek o nieruchomości, telefon komórkowy na kartę, ale też za telewizję cyfrową Polsat na kwotę 37,90 zł i ubezpieczenie PZU na życie 42,55 zł. Referendarz sądowy nie uznał za konieczne tych dwóch ostatnich wydatków, dających łączną kwotę 80,45 zł, zarówno bowiem dobrowolne ubezpieczenie, jak i opłata za telewizję cyfrową nie stanowią w jego ocenie niezbędnych życiowo wydatków wnioskodawczyni. Łącznie zatem wydatki miesięczne wnioskodawczyni uznane przez referendarza sądowego za życiowo niezbędne, wynoszą 791,89 zł. Składają się na nie kwoty opłat za prąd (55,80 zł), wodę i kanalizację (56 zł), gaz (57,40 zł), kominiarza (18 zł), użytkowanie wieczyste (10,20 zł), podatek od nieruchomości (10,92 zł), wywóz śmieci (11 zł), przeglądy kominiarza (18 zł), telefon komórkowy (25 zł), wydatki na leki 200,18 zł, a także podzielone przez 12 miesięcy: roczne koszty powstałe na skutek przebudowy instalacji gazowej wewnętrznej (1880,72 zł), koszty opinii budowlanych 503 zł, koszty węgla 1500 zł, łącznie wynoszące 4169,52 zł, co daje miesięcznie 349,71 zł. Wnioskodawczyni zatem po odjęciu kosztów wydatków, które można uznać za niezbędne, obecnie miesięcznie pozostaje na życiowe potrzeby, jak odzież, środki czystości, czy żywność, kwota średnio 390 zł. Uzyskiwany przez wnioskodawczynię dochód nie wystarczy zatem - zdaniem referendarza sądowego - na pokrycie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru czy też kosztów sądowych. Zasadne zatem jest udzielenie wnioskodawczyni prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie adwokata z urzędu Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.