II SA/Op 21/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. K. i K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 14 sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu wniosku pełnomocnika skarżącej K. S., ustanowionego z urzędu o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi M. G. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej K. S. w kwocie 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 82,80 zł (słownie: osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy). J. K. i K. S. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 14 sierpnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie warunków zabudowy terenu. Odpowiadając na wezwanie tut. Sądu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca K. S., złożyła w dniu 22 stycznia 2013 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienie dla niej adwokata z urzędu. Adwokatem tym Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła M. G., wykonującą zawód w kancelarii w [...]. W rozprawie w dniu 25 kwietnia 2013 r., wziął udział substytut adwokata z urzędu, aplikant adwokacki M. G., złożyła ona wówczas wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu i złożyła oświadczenie, że koszty te nie zostały w żaden sposób przez stronę uiszczone. Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 r., skarga została oddalona. W dniu 5 lipca 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęła sporządzona przez adwokata z urzędu, skarga kasacyjna w sprawie. W skardze tej adwokat zawarł wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu na rzecz skarżącego według norm przepisanych oraz oświadczenie, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2239/13, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną decyzję. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, obejmują zgodnie z § 19 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) – zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie w pierwszej instancji, w sprawie do których należy niniejsza, wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, czyli 75 % z 240 zł, to jest 120 zł. Przy przyznawaniu przez Sąd, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, w brzmieniu nadanym przez § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 października 2005 r. zmieniającym to rozporządzenie, sąd podwyższa opłatę za udzielenie pomocy prawnej z urzędu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach on podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, obecnie wynoszącą 23 %. Referendarz sądowy przyznając adwokatowi ustanowionemu z urzędu, koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej, kierował się wyżej wskazanymi przepisami prawa i uznał, iż za udział w rozprawie przed sądem i Instancji, wniesienie skargi kasacyjnej, należy mu przyznać, wynagrodzenie w stawce minimalnej. Rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata uzasadniał, w ocenie referendarza sądowego, taką wysokość wynagrodzenia. Zatem za postępowanie przed sądem I instancji przyznał kwotę netto 240 zł, a za postępowanie II instancyjne, w tym wniesienie skargi kasacyjnej kwotę netto 120 zł, co daje łącznie kwotę netto 360 zł. Zasądzając wynagrodzenie uwzględniono § 2 ust. 3 rozporządzenia i podwyższono wynagrodzenie o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 82,80 zł (słownie: osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy). W związku z powyższym na postawie art. 250 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), orzeczono, jak w sentencji.