II SA/Op 211/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 4 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T. P. i J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 czerwca 2009 r. małżonkowie T. P. i J. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], stwierdzające nieważność postanowienia Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Kluczborku z dnia [...], nr [...], zawieszającego z urzędu postępowanie z wniosku T. P. w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego dla córki B. P. W końcowej części odręcznie sporządzonego pisma zawierającego skargę, zamieszczone zostały imiona i nazwiska skarżących oraz ich córki B. P. Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2009 r. ze skargi T. P. i J. P. została wyłączona sprawa ze skargi B. P., którą zarejestrowano oddzielnie w repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/OP 292/09 i stanowi ona odrębny przedmiot postępowania. W wykonaniu zarządzenia z dnia 5 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu pismami z dnia 10 sierpnia 2009 r. wezwał skarżących T. i J. P. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania powyższe zostały przesłane na adres skarżących wskazany w skardze i pod tym adresem doręczone córce skarżących B. P. w dniu 13 sierpnia 2008 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na zwrotnych pocztowych potwierdzeniach odbioru (k. 19 i 21 a.sąd.). W aktach sprawy brak jest dowodu, by skarżący zastosowali się do wezwań i usunęli brak formalny poprzez podpisanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzanie wymagań formalnych skargi. Wymogi formalne przewidziane dla skargi określa przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, który stanowi, że skarga - poza spełnieniem wymogów przewidzianych dla pism w postępowaniu sądowym - winna również zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jednocześnie ogólne warunki, jakim powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały w art. 46 P.p.s.a. Jednym z elementów składowych pisma jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Zauważyć w tym miejscu należy, iż podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Podpis musi zawierać w charakterze pisma ściśle osobiste cechy podpisującego, co pozwala na identyfikację tej osoby, a w efekcie stwierdzenie, czy podpis jest autentyczny (por. F. Rosengarten: "Podpis i jego znaczenie w prawie cywilnym", opubl. Palestra 1973, nr 1, s. 11 - 12). Istnienie podpisu na skardze jako piśmie procesowym, jest zatem niezbędnym elementem formalnym tego pisma. Niezachowanie wymogów formalnych skargi powoduje wezwanie skarżącego przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie, a w razie jego niezachowania - odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, iż nie spełniała ona wymogu formalnego określonego w art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., a mianowicie nie była opatrzona podpisem skarżących, a jedynie ich imiona i nazwiska zostały zamieszczone w końcowej części skargi. Z treści skargi nie wynikało również czy i która z osób wymienionych w skardze sporządziła odręcznie pismo zawierające skargę. Powyższe uzasadniało wezwanie skarżących do uzupełnienia tego braku skargi. Wezwania Sądu w tym zakresie, określające termin do uzupełnienia braku wraz z pouczeniem o skutkach jego niezachowania, zostały doręczone w dniu 13 sierpnia 2009 r. do rąk pełnoletniej córki skarżących, stąd doręczenie należało uznać za skuteczne w świetle art. 72 P.p.s.a. stanowiącego, że jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. W tych warunkach wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął zatem bieg w dniu 14 sierpnia 2009 r. i upłynął z dniem 20 sierpnia 2009 r., przy czym w tym terminie skarżący nie podpisali skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić, stąd orzeczono, jak na wstępie.