II SA/Op 214/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 26 września 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i A. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia: 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., solidarnie na rzecz K. i A. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi wniesionej przez K. i A. K., było postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. oświadczył, iż uwzględnił w całości zarzuty skargi i korzystając z regulacji art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uchylił w całości zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie. W związku z powyższym [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o umorzenie postępowania w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 przywołanej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, przesłał skarżącym odpis odpowiedzi na skargę, za pismem z dnia 4 lipca 2005r., w którym Sąd zobowiązał K. i A. K. do ustosunkowania się do doręczonego odpisu skargi. Skarżący otrzymali przesyłkę w dniu 11 lipca 2005r., jednakże w przedmiocie zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku organu o umorzeniu postępowania, nie złożyli oświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie organ, którego postanowienie zostało zaskarżone przez K. i A. K., dokonał autokontroli w wyniku złożonej skargi uwzględniając skargę w całości, na zasadzie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Przepis art. 54 § 3 ustawy stanowi, iż organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Unormowanie zawarte w powyższym przepisie umożliwia organowi administracji publicznej weryfikację własnego działania bez potrzeby rozpatrywania sprawy przez sąd administracyjny. Podkreślić należy, że omawiany przepis nie ogranicza form rozstrzygnięć organu dokonującego autokontroli. Wymaga tylko uwzględnienia skargi w całości i określa termin, w jakim powinno to nastąpić. Uznanie skargi jednej ze stron za zasadną w całości uzasadnia weryfikację decyzji na podstawie wspomnianego przepisu, bez względu na stanowisko innych stron, bowiem nie można wykluczyć możliwości zastosowania art. 54 § 3 w sprawach, w których uczestniczą strony o spornych interesach. (por. T. Woś: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2005, s. 224 i 252). Odnosząc przedstawione uwagi na tle art. 54 § 3 ustawy do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż wyrażone w skardze żądanie sprowadzało się do uchylenia postanowienia z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego, bowiem skarżący oświadczyli, że nie zgadzają się "z jego rozstrzygnięciem". Zauważyć należy, że zakres możliwości służących organowi administracji na podstawie tego przepisu jest zdeterminowany interesem skarżących, ujawnionym w treści skargi. W zakresie tak określonego żądania w skardze (z dnia 1 czerwca 2005r.), organ uwzględnił w całości żądanie i uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie. Przyznano tym samym, iż bezprzedmiotowe było w stosunku do skarżących wszczęte postępowanie w sprawie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania częściowo przebudowanego budynku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O., realizując zatem uprawnienia wynikające z treści art. art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w przedstawionym zakresie nie wykroczył poza zakres żądania skargi. W związku z tym, iż organ skorzystał z uprawnienia autokontroli przewidzianej przywoływanym wyżej przepisem i zaskarżone postanowienie zostało pozbawione bytu prawnego, stąd zaistniała sytuacja, że w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skutkiem czego należało umorzyć postępowanie. Orzeczenie w punkcie 2 uzasadnia przepis art. 201 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.