II SA/Op 218/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński – spr. po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 28 września 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego odrzucić skargę. Decyzją z dnia 28 września 2018 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Opolu utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Opola z dnia 23 lipca 2018 r., nr [...], o odmowie umorzenia R. K. należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Odpis powyższej decyzji został doręczony skarżącemu w dniu 21 stycznia 2019 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (por., k-7 akt administracyjnych). Postanowieniem z dnia 7 marca 2019 r., sygn. akt II SPP/Op 23/19, ustanowiono T. K. pełnomocnika z urzędu, na skutek wniosku ww. o przyznanie prawa pomocy złożonego przed wniesieniem skargi na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Następnie T. K. - reprezentowany przez adwokat J. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę nadaną za pomocą przesyłki pocztowej w dniu 15 maja 2019 r. (data stempla na kopercie), domagając się m.in. uchylenia zaskarżonej decyzji i przywrócenia terminu do wniesienia skargi, z uwagi na fakt, że termin ten został niedochowany nie z winy skarżącego. W wykonaniu zarządzenia z dnia 14 czerwca 2019 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL skarżącego. Pouczono jednocześnie, że nieusunięcie braku formalnego w wyznaczonym terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone osobiście pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 lipca 2019 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (por, k-15 akt). W piśmie procesowym z dnia 5 lipca 2019 r., pełnomocnik skarżącego zwróciła się o przedłużenie terminu do dokonania żądanej czynności. Uzasadniając swoje żądanie podniosła, że obecnie nie jest w stanie skontaktować się ze swoim mocodawcą telefonicznie, ponieważ przebywa on w zakładzie karnym. Kontakt ze skarżącym możliwy jest wyłącznie w formie pisemnej, a właściwa korespondencja została już do skarżącego nadana. Pełnomocnik stwierdziła, że z uwagi na konieczność uzyskania odpowiedzi listownej od skarżącego, która to okoliczność wymaga stosownego upływu czasu, wniosek o przedłużenie terminu jest zasadny. Pismem z dnia 16 lipca 2019 r. (nadanym przesyłką pocztową w dniu 16 lipca 2019 r. - data stempla na kopercie), pełnomocnik skarżącego podała żądany numer PESEL skarżącego. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Op 218/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu przywrócił T. K. termin do wniesienia skargi w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania numeru PESEL skarżącego. Obowiązek w tym zakresie wprowadza art. 46 § 2 pkt 1 P.p.s.a., w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a.). Niedochowanie wymogu podania numeru PESEL strony skarżącej, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i stanowi jej brak formalny podlegający uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Bezskuteczny upływ terminu ma ten skutek, że stosownie do regulacji zawartej w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd jest obowiązany odrzucić skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez wskazanie numeru PESEL skarżącego. Wezwanie to doręczone zostało skutecznie do rąk pełnomocnika skarżącego w dniu 4 lipca 2019 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności, upłynął zatem w dniu 11 lipca 2019 r. Pomimo upływu ustawowego terminu 7 dni do dokonania żądanej czynności, w sprawie nie zastosowano się do wezwania i nie uzupełniono braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. Powyższych ustaleń nie zmienia fakt, że pismem nadanym w dniu 4 lipca 2019 r. (czyli w terminie otwartym do usunięcia braków formalnych skargi), pełnomocnik skarżącego zwróciła się o przedłużenie terminu wykonania zobowiązania, z uwagi na niemożność jego zrealizowania w zakreślonym przez Sąd terminie. Wniosek ten nie zasługiwał jednak na uwzględnienie. Zgodnie z art. 84 P.p.s.a. przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Terminy procesowe dzielą się na ustawowe i sądowe. Pierwsze są wyszczególnione w ustawie i nie mogą być przez sąd przedłużane lub skracane. Drugie z nich wyznaczane są przez sąd lub przewodniczącego i mogą być w zależności od okoliczności przedłużane lub skracane. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braku formalnego skargi jest terminem ustawowym. Oznacza to, że nie może być skracany ani przedłużany, bowiem przedłużeniu podlegają wyłącznie terminy sądowe, co wynika z treści art. 84 P.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 342/19, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo przesłanki do odrzucenia skargi nie zmienia okoliczność podania żądanego numeru PESEL w kolejnym piśmie pełnomocnika, tym razem z dnia 16 lipca 2019 r. W sprawie nie dochowano wyznaczonego przez Sąd terminu siedmiu dni do dokonania usunięcia braku formalnego skargi, a w aktach sprawy brak jest wniosku o przywrócenie terminu do dokonania żądanej czynności (por. art. 86 i 87 P.p.s.a.). W szczególności wniosku takiego nie zgłoszono w piśmie z dnia 16 lipca 2019 r., będącym spóźnioną czynnością procesową realizującą wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Z podanych względów, skarga T. K. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji.