II SA/Op 219/14

PostanowienieWSA w Opolu2014-05-19

Skład orzekający: Elżbieta Naumowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego powinien zostać uwzględniony, jeśli strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w terminie do wniesienia skargi, a następnie złożyła skargę niezwłocznie po otrzymaniu postanowienia w przedmiocie prawa pomocy?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie, gdy strona, uchybiając terminowi, działała bez swojej winy. Złożenie w terminie do wniesienia skargi wniosku o przyznanie prawa pomocy i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a następnie złożenie skargi niezwłocznie po otrzymaniu postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, świadczy o należytej staranności strony i braku winy w uchybieniu terminu.
Stan faktyczny
Skarżący T. R. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 września 2013 r. Decyzją tą utrzymano w mocy decyzję przyznającą skarżącemu zasiłek celowy w wysokości 60 zł. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu, wskazując na problemy zdrowotne z ręką uniemożliwiające mu pisanie oraz na poszukiwanie profesjonalnej pomocy prawnej. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w terminie do wniesienia skargi, a następnie skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył niezwłocznie po otrzymaniu postanowienia w przedmiocie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia 25 września 2013 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie, wydaną z upoważnienia Burmistrza Nysy, z dnia 15 maja 2013 r., nr [...], którą przyznano T. R. w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania", jako świadczenie pieniężne na zakup żywności (zasiłek celowy) w wysokości 60 zł. Decyzja ta doręczona została skarżącemu w dniu 19 października 2013 r. (sobota), co potwierdził własnoręcznym podpisem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W dniu 22 października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynął, nadany przesyłką pocztową w dniu 21 października 2013 r. (data stempla pocztowego), wniosek T. R. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w celu sporządzenia skargi na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2013 r., sygn. akt II SO/Op 30/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek T. R. o przyznanie prawa pomocy, natomiast postanowieniem z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt II SO/Op 30/13, oddalił wniosek T. R. z dnia 3 stycznia 2014 r. o zmianę ww. postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Postanowienie tut. Sądu z dnia 13 marca 2013 r. zostało przesłane na adres wskazany przez skarżącego i zostało odebrane przez adresata w dniu 4 kwietnia 2014 r., co ustalono w drodze pocztowego postępowania reklamacyjnego, na podstawie odpowiedzi udzielonej przez Pocztę Polską w piśmie z dnia 25 kwietnia 2014 r. (k. 68 akt sądowych o sygn. II SO/Op 30/13). Pismem procesowym z dnia 7 kwietnia 2014 r. T. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu skargę na powołaną na wstępie decyzję Kolegium z dnia 25 września 2013 r. W skardze zawarł także wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pismo to zostało nadane przesyłką poleconą w dniu 7 kwietnia 2014 r., co potwierdza stempel pocztowy uwidoczniony na kopercie, a następnie zostało zarejestrowane w Repertorium sądowym "SA" pod sygnaturą akt II SA/Op 219/14. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi T. R. wskazał, że uchybił terminowi nie ze swojej winy, gdyż szukał pomocy prawnika, który w jego imieniu wniósłby do sądu skargę profesjonalną, a nie chaotyczną, jaką sporządziłby osobiście. Wyjaśnił, że już po raz trzeci doznał urazu lewej ręki i korzysta z ciągłej rehabilitacji fizykoterapeutycznej, w związku z czym obecnie ma problemy z pisaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Uregulowania w zakresie uchybienia i przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym zawiera rozdział 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. W art. 86 § 1 P.p.s.a. została przewidziana możliwość przywrócenia terminu na wniosek strony, w razie gdy nie dokonała ona czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Natomiast w myśl art. 87 P.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, do sądu, w którym czynność miała być dokonana (§ 1), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Zważyć należy, że przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa zasad dokonywania oceny zachowania strony, w związku z czym ocena braku winy, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, pozostawiona jest uznaniu sądu. Przepis powyższy nie może być przy tym interpretowany w sposób rozszerzający, gdyż zasadą jest dokonanie czynności w terminie. Niewątpliwym jest nadto, że strona, która uchybiła terminowi, powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. O braku winy strony można natomiast mówić, gdy dokonanie czynności w ogóle (w sensie obiektywnym) było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy (por. postanowienie SN z 7 czerwca 1999 r., I PKN 103/99, opubl. OSNP 2000, nr 19, poz. 719). Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Badając tę kwestię, sąd powinien przeanalizować wszystkie okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że w sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku skarżącego. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, kwestionowaną w skardze decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 września 2013 r., nr [...], doręczono skutecznie skarżącemu w dniu 19 października 2013 r., przypadającym na sobotę. Z tego względu określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi, wynoszący 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie, rozpoczął bieg w dniu następnym, tj. 20 października 2013 r. i upływał z dniem 18 listopada 2013 r. Skarżący w dniu 21 października 2013 r., czyli w terminie otwartym do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na tę decyzję, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia skargi. Zważywszy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony został w terminie, w którym strona mogła skutecznie złożyć skargę do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 września 2013 r., zdaniem Sądu, skarżącemu nie można postawić zarzutu niedochowania należytej staranności. Wykazał się on bowiem dbałością o swe interesy zwracając się niezwłocznie - w pierwszy dzień powszedni po otrzymaniu ww. decyzji Kolegium, tj. w poniedziałek 21 października 2013 r., czyli w najwcześniej jak to było możliwe, o wyznaczenie profesjonalnego pełnomocnika w celu udzielenia pomocy we wniesieniu skargi. Zdaniem Sądu, oznacza to, że skarżący, domagając się ustanowienia pełnomocnika, podjął działania mające na celu ochronę przed skutkami nieznajomości prawa, a to nie może być uznane jako przejaw niedbałości z jego strony. Wręcz przeciwnie, jest to objaw staranności w dążeniu do ochrony swoich praw i interesów. Zakończenie postępowania w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie nastąpiło w dniu 4 kwietnia 2014 r. (piątek), tj. w dacie doręczenia postanowienia w tym przedmiocie. Niezwłocznie zatem, bo w dniu 7 kwietnia 2014 r. (poniedziałek) T. R. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 września 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, czyli dokonał tej czynności dochowując termin, o którym stanowi art. 87 § 1 P.p.s.a. W opisanym stanie faktycznym sprawy zaistniały przesłanki uzasadniające przywrócenie skarżącemu terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło