II SA/Op 223/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z., R. B., D. Ż., A. S. i Z. M. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 21 marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, we wznowionym postępowaniu, decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. K. Z. działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik skarżących R. B., D. Ż., A. S. i Z. M. (vide: pełnomocnictwa k. 16-18 akt sądowych), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję z dnia 21 marca 2018 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia, we wznowionym postępowaniu, decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Z akt administracyjnych sprawy wynikał udział w postępowaniu dalszych 39 uczestników postępowania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 maja 2018 r. K. Z., został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez: a) jednoznaczne wskazanie z imienia i nazwiska wszystkich skarżących, w imieniu których wniósł skargę, b) złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi albo nadesłanie egzemplarza skargi osobiście podpisanego przez skarżących c) nadesłanie 39 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, każdy z nich w kwocie po 200 zł, a to w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący R. B. i D. Ż. zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi solidarnie, z pouczeniem, że uiszczenie wpisu przez jednego z nich zwalnia z tego obowiązku drugą osobę. Wezwania nie przesłano do skarżącego Z. M., gdyż odebrał skarżoną decyzję w dniu 26 marca 2018 r., skarga natomiast została wniesiona w dniu 30 kwietnia 2018 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), co wskazywało na wniesienie jej po upływie 30 dniowego terminu. Wezwania do uzupełnienia braków formalnych zostały przesłane na adres pełnomocnika skarżących K. Z. i pod tym adresem doręczone mu w dniu 5 czerwca 2018 r., co wzywany potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 51 akt sądowych). Wezwania te zawierały pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braku formalnego skargi oraz nieuiszczenia wpisu. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżących, nie wskazał z imienia i nazwiska innych skarżących niż wymienieni w kopiach pełnomocnictw k. 16-18, w imieniu których wniósł skargę, nie złożył do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, ani nie nadesłał egzemplarza skargi osobiście podpisanego przez skarżących. Ponadto żaden ze skarżących nie uiścił wymaganego wpisu od skargi. K. Z. w piśmie z dnia 11 czerwca 2018 r., działając w imieniu własnym i jako pełnomocnik skarżących, złożył oświadczenie o cofnięciu skargi, z uwagi na wydanie przez Starostę Kluczborskiego po wznowieniu postępowania decyzji z dnia 6 czerwca 2018 r., nr [...] uchylającej decyzję z dnia 18 sierpnia 2017 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowy oraz udzielającej pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na dachu istniejącego budynku w miejscowości [...] ul. [...], i odmawiająca zatwierdzenia tego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w każdej sprawie, w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, między innymi czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu do wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie do braków formalnych skargi podać trzeba, że jak wynika z treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy też dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 P.p.s.a.). Brak pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej jest brakiem, który może być usunięty w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, albowiem w tym przypadku następuje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Ponadto w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Bezwzględność takiego wymogu formalnego potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, dostępna na stronie internetowej - http://orzeczenia.nsa.gov.pl., według której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwajacym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, jest również zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a., wniesienie wpisu. Wpis stały w kwocie 200 zł, na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z póżn. zm.), pobiera się w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, dotyczących decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego bez względu na przedmiot sprawy. Wpis ten, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., skarżący obowiązani byli uiścić w terminie 7 dni od doręczenia wezwań w tym przedmiocie, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym został pouczony ich pełnomocnik, któremu doręczono wezwania do uiszczenia wpisu. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Niezachowanie wymogów formalnych skargi, jak również brak wpisu od skargi, skutkuje wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jej odpisów oraz wezwał ich do uiszczenia wpisu. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres skarżącego K. Z. będącego jednocześnie pełnomocnikiem skarżących R. B., D. Ż., A. S. i Z. M., podany w skardze i doręczone mu pod tym adresem w dniu 5 czerwca 2018 r., co zostało potwierdzone przez niego osobiście. Wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu od skargi doręczono zatem skarżącym ( z wyjątkiem Z. M.) w dniu 5 czerwca 2018 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu rozpoczął więc dla nich bieg w dniu 6 czerwca 2018 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 12 czerwca 2018 r. Odnośnie skarżącego Z. M. należy stwierdzić, że termin wniesienia skargi został określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. - wynosi on trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. jest terminem procesowym. Dla zachowania terminu wymagane jest więc złożenie lub nadanie skargi do właściwego organu, w ustawowym terminie. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest liczony od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie przez organ administracji publicznej. Z. M. otrzymał zaskarżoną decyzję Wojewody Opolskiego w dniu 26 marca 2018 r. Dlatego termin do wniesienia skargi w jego przypadku rozpoczął bieg w dniu 27 marca 2018 r. i upłynął w dniu 25 kwietnia 2018 r. Tymczasem, Z. M., działając przez pełnomocnika, złożył skargę do organu II instancji w dniu 30 kwietnia 2018 r., czyli 4 dni po terminie do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Dlatego skarga Z. M., jako spóźniona podlegała odrzuceniu, bez wzywania do uiszczenia wpisu od skargi. Rozważając jeszcze treść pisma pełnomocnika skarżących o cofnięciu skargi należy zauważyć, iż dokonanie takiej czynności procesowej skutkuje zwykle oceną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Niemniej jednak umorzenie jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie, wobec nie uzupełnienia wyżej opisanych braków formalnych skargi, postępowanie sądowe nie mogło być skutecznie wszczęte, a tym samym niedopuszczalne jest jego umorzenie. Z tych względów podlega ona odrzuceniu, co Sąd orzekł jak w sentencji, działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., a odnośnie do skarżącego Z. M. także na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Jednak jak wynika z pisma oraz z załącznika do pisma K. Z. z dnia 11 czerwca 2018 r. końcowo można zauważyć, że do obrotu prawnego wprowadzono decyzję Starosty Kluczborskiego z dnia 6 czerwca 2018 r. wydaną po myśli skarżących.