II SA/Op 224/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na skutek wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia 23 lipca 2013 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie, wydaną z upoważnienia Burmistrza Nysy, z dnia 18 lutego 2013 r., nr [...], którą przyznano T. R. specjalny zasiłek celowy w wysokości 30 zł na zakup żywności, leków, odzieży, obuwia, środków higieny osobistej, środków czystości oraz odmówiono przyznania zasiłku celowego. Decyzja ta doręczona została skarżącemu w dniu 29 sierpnia 2013 r., co potwierdza adnotacja i jego podpis złożony na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W dniu 4 września 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynął, nadany przesyłką pocztową w dniu 30 sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego), wniosek T. R. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w celu sporządzenia skargi na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Postanowieniem z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt II SO/Op 27/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek T. R. z dnia 4 września 2014 r. o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca odebrał to postanowienie w dniu 4 kwietnia 2014 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru. (k. 102 akt sądowych o sygn. II SO/Op 27/14). Postanowienie o odmowie przyania prawa pomocy uprawomocniło się w dniu 12 kwietnia 2014 r. Pismem procesowym z dnia 7 kwietnia 2014 r. T. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na podaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 września 2013 r. Skarga ta zawierała także wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pismo to zostało nadane przesyłką poleconą w dniu 7 kwietnia 2014 r., co potwierdza stempel pocztowy na kopercie, a następnie zostało zarejestrowane w Repertorium sądowym "SA" pod sygnaturą akt II SA/Op 224/14. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, T. R. wskazał, że uchybił terminowi do wniesienia skargi nie ze swojej winy, bowiem szukał pomocy profesjonalnego prawnika, który w jego imieniu wniósł by profesjonalną skargę do sądu. Sam wnioskodawca natomiast jest "już po trzecim urazie lewej ręki, korzysta z ciągłej rehabilitacji fizykoterapeutycznej", aby odzyskać w niej sprawność, co powoduje, że ma problem z pisaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Uregulowanie w zakresie uchybienia i przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym zawiera rozdział 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. W art. 86 § 1 P.p.s.a. została przewidziana możliwość przywrócenia terminu na wniosek strony, w razie gdy nie dokonała ona czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Natomiast w myśl art. 87 P.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, do sądu, w którym czynność miała być dokonana (§ 1), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Zważyć także należy, że przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa zasad dokonywania oceny zachowania strony, w związku z czym ocena braku winy, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, pozostawiona jest uznaniu sądu. Przepis powyższy nie może być przy tym interpretowany w sposób rozszerzający, gdyż zasadą jest dokonanie czynności w terminie. Niewątpliwym jest nadto, że strona, która uchybiła terminowi, powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. O braku winy strony można natomiast mówić, gdy dokonanie czynności w ogóle (w sensie obiektywnym) było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 1999 r., sygn. akt I PKN 103/99, opubl. OSNP 2000/19/719). Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Badając tę kwestię sąd powinien przeanalizować wszystkie okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż w sprawie zachodzą przesłanki do pozytywnego załatwienia wniosku skarżącego. Kwestionowaną w skardze decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, doręczono skutecznie skarżącemu w dniu 29 sierpnia 2013 r. Skarżący, w terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt II SO/Op 27/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, oddalił wniosek T. R. w przedmiocie przyznania mu prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy m.in. przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, skarżący złożył w terminie, w którym strona mogła skutecznie złożyć skargę do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 lipca 2013 r., nr [...]. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, skarżącemu nie można postawić zarzutu niedochowania należytej staranności. Wykazał się on bowiem dbałością o swoje interesy, zwracając się niezwłocznie w dniu 30 sierpnia 2013 r. do Sądu, a więc na drugi dzień po dniu 29 sierpnia 2013 r., w którym otrzymał zaskarżoną decyzję. Oznacza to, że skarżący domagając się ustanowienia pełnomocnika pragnął ustrzec się przed skutkami nieznajomości prawa, a to nie może być uznane jako niedbałość z jego strony. Wręcz przeciwnie, jest to objaw jego staranności w dążeniu do ochrony swoich praw i interesów. Zakończenie postępowania w przedmiocie przyznania T. R. prawa pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika z urzędu nastąpiło w dniu 4 kwietnia 2014 r. (piątek), z chwilą doręczenia mu postanowienia w tym przedmiocie. Niezwłocznie więc, bo w poniedziałek w dniu 7 kwietnia 2014 r. złożył on skargę na decyzję Kolegium w Opolu z dnia 23 lipca 2013 r. wraz z wnioskiem o przywróceniem terminu do jej wniesienia, a zatem dochował terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 P.p.s.a. W stanie faktycznym sprawy zaistniały przesłanki uzasadniające przywrócenie skarżącemu terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Z tych względów Sąd, działając na zasadzie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.