II SA/Op 225/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 14 marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę. K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 14 marca 2016 r., nr [...], w przedmiocie choroby zawodowej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 4 maja 2016 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie dwóch odpisów skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to przesłane zostało na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 9 maja 2016 r., do rąk dorosłego domownika – D. P., co wynika z adnotacji na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 11 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane wszystkim pismom procesowym w postępowaniu sądowoadministracyjnym reguluje przepis art. 46 § 1 P.p.s.a. Poza tym, na zasadzie art. 47 § 1 P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Według art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z przytoczonych dotychczas regulacji wynika, że aby ustrzec się przed skutkiem w postaci odrzucenia skargi, wezwana w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. strona powinna uzupełnić braki formalne we wskazany w wezwaniu sposób i w przewidzianym do tego terminie. W tym miejscu dodać należy, że powyższa kwestia była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który orzekł, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, dostępna na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W uzasadnieniu tej uchwały zaakcentowano, że wymogi określone w art. 47 P.p.s.a. należy traktować na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 P.p.s.a., a niedołączenie przez skarżącego odpisu skargi w sposób oczywisty wywiera wpływ na sytuację procesową pozostałych stron postępowania i jest brakiem, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego posiada tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 P.p.s.a., który nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA. Według bowiem tego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi. Doręczenia wezwania dokonano skutecznie, w trybie art. 72 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. W wezwaniu skarżący został należycie pouczony o sposobie i terminie uzupełnienia braków formalnych skargi, jak również o skutkach niezastosowania się do wezwania. Zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin rozpoczął zatem bieg w dniu 10 maja 2016 r. grudnia 2015 r. i upłynął z dniem 16 maja 2016 r. W terminie tym, a nawet do daty wydania niniejszego postanowienia, nie doszło jednak do uzupełnienia przez skarżącego braku formalnego skargi poprzez przedłożenie wymaganych dwóch odpisów skargi, niezbędnych dla doręczenia organowi oraz zakładowi pracy, będącemu uczestnikiem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Wobec zatem nieusunięcia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.