II SA/Op 226/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński Protokolant: - Po rozpoznaniu w dniu 26 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dopuszczenia pojazdu do ruchu postanawia: odrzucić skargę Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez A. C. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...], w sprawie rejestracji pojazdu FS – Lublin. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie drogi odwoławczej przed wniesieniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga winna ulec odrzuceniu. Podstawowe znaczenie dla oceny dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie ma fakt, że zaskarżona decyzja jest decyzją pierwszoinstancyjną, a z odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 czerwca 2005 r. wynika, że strona nie wyczerpała obowiązującego w sprawie toku odwoławczego. Zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), która reguluje tryb postępowania sądowo - administracyjnego, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie. Obowiązek wyczerpania, przed wniesieniem skargi do Sądu, środków odwoławczych wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. W rozpoznawanej sprawie skarżący zaskarżył decyzję organu podjętą w I instancji, czyli decyzję nieostateczną, a rozstrzygniecie odwoławcze w dacie wniesienia skargi jeszcze nie zapadło. Na taką decyzję, jak już wyżej wspomniano nie służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż nie istnieje prawna możliwość skarżenia decyzji wydanej przez organ I instancji. Bez znaczenia prawnego jest przy tym dla oceny dopuszczalności skargi ta okoliczność, że zaskarżona decyzja zawierała w tej kwestii błędne pouczenie. Może to mieć znaczenie jedynie dla oceny możliwości przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy (art. 127 § 3 KPA). Zgodnie zatem z art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.)) wniesiona w takich okolicznościach skarga podlegała odrzuceniu.