II SA/Op 228/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 kwietnia 2007 r. K. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu, w której zakwestionował decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...], Nr [...] o przyznaniu zasiłku okresowego z pomocy społecznej w kwocie 68,90 zł, na okres od stycznia 2007 r. do marca 2007 r., a także zawarł zarzuty dotyczące stwierdzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, uchybienia terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji organu I instancji. W piśmie procesowym z dnia 18 maja 2007 r., stanowiącym odpowiedź na wniesioną skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu podniosło, iż K. S. zaskarżył zarówno decyzję organu I instancji – Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w B., jak i postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Stąd, w ocenie organu, skarga K. S. na decyzje organu I instancji, winna ulec odrzuceniu, jako wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, warunkujących wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 maja 2007 r. niniejsza sprawa została zarejestrowana w Repertorium sądowym pod numerem II SA/Op 228/07, jako skarga na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...], Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej K.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji, organem właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ. Obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania, ustanowionej w art. 15 K.p.a. Zasada dwuinstancyjności daje stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Wyjątki od tej zasady oraz tryb zaskarżenia określa ustawa" (por. B. Adamiak, J. Borkowski: "Polskie postępowanie administracyjne sądowoadministracyjne", Warszawa 1999 r., str. 165 i nast.). Zgodnie z omówioną wyżej zasadą dwuinstancyjności postępowania i w myśl przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w B., działającego z upoważnienia Burmistrza, w przedmiocie zasiłku okresowego jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu. Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez K. S. dotyczy decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...], Nr [...]. Tym samym więc skarga na tę decyzję wniesiona do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna wobec treści art. 52 § 1 P.p.s.a. Wobec powyższego skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., co też Sąd orzekł w sentencji postanowienia.