II SA/Op 230/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 16 czerwca 2023 r., nr SKO.40.1865.2023.ro w przedmiocie odmowy przyznania prawa do dodatku elektrycznego postanawia odrzucić skargę. Pismem z 17 lipca 2023 r. nadesłanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w formie elektronicznej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu (zwane: "organem") przesłało w załączeniu pismo Ł. W. z 19 czerwca 2023 r. jako skargę na decyzję tego organu z 16 czerwca 2023 r., nr SKO.40.1865.2023.ro. Decyzją tą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, o odmowie przyznania Ł. W. prawa do dodatku elektrycznego. Z kolei, w piśmie z 19 czerwca 2023 r. złożonym w formie elektronicznej nazwanym "wniosek" i "odwołanie", Ł. W. stwierdził jedynie, że: "Nie zgadzam się z decyzją, proszę o skierowanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu". Na skutek zarządzenia z 17 lipca 2023 r., tut. Sąd wezwał Ł. W. (zwanego dalej: "skarżącym"), do usunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni przez wskazanie na czym - zdaniem skarżącego - polega wadliwość zaskarżonej decyzji. Wezwanie zawierało także pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) - zwanej dalej: "P.p.s.a." Wezwanie zostało doręczone skutecznie skarżącemu 24 lipca 2023 r. (por. Urzędowe Poświadczenie Doręczenia, k-22 akt). Z akt sprawy sądowej wynika natomiast, że skarżący nie zareagował w żaden sposób na ww. wezwanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Wśród tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga jako szczególne pismo procesowe powinna nie tylko czynić zadość ogólnym wymaganiom każdego pisma w postępowaniu sądowym, ale także zawierać dodatkowe elementy. Są nimi: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że przez określenie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o którym mowa w art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a., należy rozumieć podanie przez stronę skarżącą przyczyny uzasadniającej – według jej oceny – wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Wymóg skargi będzie w tym względzie spełniony, jeżeli strona skarżąca wskaże nawet w sposób ogólny, na czym polega, jej zdaniem, naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie (por. wyrok NSA z 28 lutego 2006 r., I OSK 528/05; postanowienie NSA z 30 września 2011 r., II FSK 1944/11, wszystkie przywołane w postanowieniu orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: https://otrzeczenia.nsa.gov.pl). Choć zatem art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a. nie stawia wobec strony skarżącej szczególnych wymagań w zakresie precyzyjnego określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego, to jednak nakłada na stronę obowiązek przynajmniej ogólnego sformułowania zarzutów stawianych skarżonemu aktowi lub czynności z zakresu administracji publicznej. Skarżący pozostaje zatem zobligowany do wskazania przyczyny, której wystąpienie uzasadnia wniesienie skargi do sądu administracyjnego (por. R. Hauser (red.), M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H.Beck Warszawa 2021, str. 423). Analiza pisma Ł. W. z 19 czerwca 2023 r. pozwala jedynie stwierdzić, że ww. kwestionuje decyzję i domaga się skierowania sprawy do tut. Sądu, czyli że pismo to jest skargą w rozumieniu art. 57 P.p.s.a. Oceny takiej dokonano mając na względzie pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny, że wymóg skargi z art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jest spełniony - jeśli sąd jest w stanie zidentyfikować na podstawie treści skargi, o który akt administracyjny chodzi (por. wyrok NSA z 8 listopada 2012 r., sygn. II OSK 1214/11). Identyfikacja ta nastąpiła w niniejszej sprawie również na podstawie akt administracyjnych sprawy oraz odpowiedzi na skargę nadesłaną przez organ. W przedmiotowej skardze z 19 czerwca 2023 r., brak jest jednakże jakichkolwiek zarzutów odnoszących się do decyzji będącej jej przedmiotem. Wobec braku określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżoną decyzją, zarządzeniem z 17 lipca 2023 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia jej braku formalnego w tym zakresie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 24 lipca 2023 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie 31 lipca 2023 r. (poniedziałek). Skarżący w żaden sposób nie zareagował jednak na wezwanie sądowe. W rozpoznawanej sprawie nie wyjaśniono zatem na czym miałoby polegać naruszenie prawa lub interesu prawnego wnoszącego skargę. Z przytoczonych względów, wobec nieusunięcia przez skarżącego braku formalnego skargi, które uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zobowiązany był do odrzucenia skargi. O powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.