II SA/Op 237/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 4 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił, z powodu nieziszczenia wpisu, skargę J. K. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...], dotyczącą nakazu rozbiórki budynku gospodarczego. Odpis postanowienia z uzasadnieniem i zawartym w piśmie przewodnim z dnia 14 września 2009 r. pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o trybie i terminie jej złożenia, a także o sposobie sporządzenia, doręczono skarżącej w dniu 18 września 2009 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W dniu 28 września 2009 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo, sporządzone odręcznie oraz podpisane przez J. K., opatrzone datą 22 września 2009 r. i zatytułowane "odwołanie", w którym skarżąca zakwestionowała obowiązek ponoszenia przez nią kosztów wpisu sądowego, a nadto wywiodła, że orzeczenie Sądu sankcjonuje prawo budowania bez uzyskania stosownego pozwolenia oraz zgody sąsiada. Sąd potraktował powyższe pismo jako skargę kasacyjną na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź też inny podmiot, wskazany w art. 175 § 2 P.p.s.a. (tj. sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych będącego stroną, jej przedstawicielem bądź pełnomocnikiem) oraz w art. 175 § 3 P.p.s.a. (tj. doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznika patentowego sprawach własności przemysłowej). Przywołane uregulowanie oznacza, że skarga kasacyjna nie może zostać sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie jest jednym z podmiotów uprawnionych, wymienionych w tym przepisie. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do przyczyn niedopuszczalności skargi kasacyjnej należy m.in. sporządzenie skargi kasacyjnej wbrew dyspozycji art. 175 § 1 P.p.s.a. Doręczając skarżącej odpis postanowienia z dnia 4 września 2009 r. wraz z uzasadnieniem, Sąd w piśmie przewodnim z dnia 14 września 2009 r. zawarł obszerne pouczenie, w tym w pkt 1 pouczył skarżącą o prawie i terminie do złożenia skargi kasacyjnej, natomiast w pkt 2 pisma - o wynikającym z art. 175 § 1 P.p.s.a. przymusie adwokacko-radcowskim w zakresie jej sporządzenia oraz o rygorze w razie niezachowania tego wymogu. Skarżąca, nie będąc adwokatem ani radcą prawnym, wniosła sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną, zatem nie zastosowała się do wymogu przymusu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Nie wykazała przy tym, że należy do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. W tych warunkach skargę kasacyjną należy uznać za niedopuszczalną. Z przedstawionych wyżej względów, na podstawie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.