II SA/Op 238/06
PostanowienieWSA w Opolu2006-06-12
Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności nie wniosła odwołania do organu drugiej instancji?Ratio decidendi
Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, co oznacza brak wniesienia odwołania do organu drugiej instancji. Sąd administracyjny nie może wyręczać organów wyższego stopnia i naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Starosty dotyczącą pozwolenia wodnoprawnego. Skarga dotyczyła obowiązku zalegalizowania samowoli budowlanej (budowy zbiornika) poprzez opracowanie operatu wodnoprawnego. Z akt sprawy nie wynikało, aby skarżący wnieśli odwołanie od tej decyzji do organu drugiej instancji (Wojewody). Starosta wniósł o oddalenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M., F. M. na decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia 2 stycznia 2006 r. B. M. wniósł o spowodowanie zasypania zbiornika wodnego i zlikwidowania okalających go nasypów wykonanych w miejscowości [...] nr [...]. Powyższe pismo wraz z załączonymi do niego dokumentami, zostało w wykonaniu zarządzenia z dnia 13 marca 2006 r. przesłane według właściwości do Starosty [...], celem nadania mu biegu.
Następnie, w piśmie z dnia 28 kwietnia 2006 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Starostwa Powiatowego w O., B. M. i F. M. ponownie zaskarżyli decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...], nakładającą na J. J. i R. J. obowiązki zmierzające do zalegalizowania wykonanej samowoli budowlanej (budowy zbiornika), a w szczególności do opracowania i przedłożenia operatu wodnoprawnego, celem uzyskania stosownego pozwolenia.
Z dokumentów znajdujących się w aktach sądowych sprawy nie wynika, aby skarżący wnieśli odwołanie od powyższej decyzji do organu II instancji, jakim w niniejszej sprawie jest Wojewoda [...].
Pismem procesowym z dnia 17 maja 2006 r., stanowiącym odpowiedź na wniesioną skargę, Starosta [...] wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie.
Stosownie do art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej K.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji, organem właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ.
Obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania, ustanowionej w art. 15 K.p.a. Zasada dwuinstancyjności daje stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Wyjątki od tej zasady oraz tryb zaskarżenia określa ustawa" (por. B. Adamiak, J. Borkowski: "Polskie postępowanie administracyjne sądowoadministracyjne", Warszawa 1999 r., str. 165 i nast.).
W myśl omówionej wyżej zasady dwuinstancyjności postępowania i zgodnie z art. 4 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r., nr 239, poz. 2019 ze zm.), organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez Starostę [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego jest Wojewoda [...].
Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez B. M. i F. M. dotyczy decyzji Starosty [...] z dnia [...], nr [...]. Tym samym więc skarga na tę decyzję wniesiona do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna wobec treści art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem dotyczy decyzji organu I instancji.
Wobec powyższego skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło