II SA/Op 238/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. K. na decyzję Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia uposażenia funkcjonariusza Policji postanawia umorzyć postępowanie. Opolski Komendant Wojewódzki Policji w Opolu, decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 K.p.a., utrzymał w mocy Rozkaz Personalny Komendanta Powiatowego Policji w Nysie, z dnia [...], Nr [...], ustalający z dniem 1 stycznia 2009 r. [...] Ł. K. – [...] w N., uposażenie zasadnicze w wysokości [...] zł, wynikające z zaszeregowania w 3 grupie, z mnożnikiem 1,35 kwoty bazowej, wynoszącej [...] złotych, podwyższający jednocześnie wysokość dodatku służbowego z [...] zł do [...] zł. Tą samą decyzją Komendant Powiatowy Policji w Nysie zwolnił policjanta z zajmowanego stanowiska i z dniem 25 lutego 2009 r. mianował na równorzędne stanowisko w Wydziale [...], z zachowaniem posiadanych składników uposażenia. Z decyzją organu odwoławczego nie zgodził się Ł. K., składając w dniu 9 lipca 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego rozkazu personalnego poprzez zaszeregowanie do grupy 4 stanowisk służbowych policjantów, z mnożnikiem 1,45 kwoty bazowej, z uposażeniem zasadniczym w wysokości [...] zł, lub o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego z wydaniem przez Sąd zalecenia ponownego rozważenia przez Komendanta Powiatowego Policji w Nysie utworzenia stanowiska [...]. Pismem procesowym wniesionym do Sądu dnia 7 sierpnia 2009 r. skarżący zwrócił się z prośbą o "wycofanie mojej skargi" z uwagi, że ustała przyczyna zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Skarżący może rozporządzać skargą również po jej wniesieniu do chwili ogłoszenia wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady wiążące dla Sądu. Można odmówić uwzględnienia żądania skarżącego dopiero w sytuacji, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub, gdy zostanie stwierdzone naruszenia prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organami administracji publicznej. Dokonując oceny prawnej zaskarżonego aktu Sąd nie widzi podstaw do stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Skoro zaś przesłanki te nie wystąpiły, Sąd jest cofnięciem skargi związany. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 oraz art. 232 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.