II SA/Op 240/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia zakresu oddziaływania na środowisko postanawia: odrzucić skargę. R. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], uchylającą w całości decyzję Starosty Strzeleckiego z dnia [...], nr [...] w sprawie nałożenia na T. K., eksploatującego skład opału w O. przy ul. [...] (działka nr [...] z k.m. [...]) negatywnie oddziaływujący na środowisko, obowiązku ograniczenia tego oddziaływania i określenia jego zakresu, i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 24 maja 2007 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie za pismem z dnia 25 maja 2007 r. zostało przesłane na adres wskazany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 31 maja 2007 r. do rąk dorosłego domownika, tj. H. B. – teściowej skarżącego, za pisemnym pokwitowaniem, o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W aktach sprawy brak jest dowodu uiszczenia wpisu od skargi i do dnia dzisiejszego wpis ten nie został uiszczony, o czym świadczy zapisek urzędowy z dnia 9 lipca 2007 r. (k. 14 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Według przepisu § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach skarg z zakresu ochrony środowiska i przyrody, a do takich należy skarga wniesiona przez R. C., pobiera się wpis stały w kwocie 200 zł. Do uiszczenia wpisu w tej wysokości wezwano skutecznie skarżącego zarządzeniem z dnia 24 maja 2007 r., zakreślającym termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania. Doręczenia zastępczego dokonano w dniu 31 maja 2007 r. w trybie art. 72 P.p.s.a., do rąk dorosłego domownika – teściowej skarżącego, co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Zgodnie z ostatnio przywołaną regulacją, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Skoro doręczenie było skuteczne, to zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi wniesionej przez R. C. rozpoczął bieg w dniu 1 czerwca 2007 r. i upłynął z dniem 8 czerwca 2007 r., gdyż stosownie do treści art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której upływ siedmiodniowego terminu od dnia doręczenia wezwania skarżącemu przypadał na dzień 7 czerwca 2007r., tj. dzień Bożego Ciała, będący dniem ustawowo wolnym od pracy w myśl § 1 pkt 1 lit. h ustawy z dnia z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28). Wobec tego, że skarżący – pomimo prawidłowego wezwania – nie uiścił wymaganego wpisu, należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka do odrzucenia wniesionej, lecz nieopłaconej skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.