II SA/Op 247/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz – spr: po rozpoznaniu w dniu 20 września 2004 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. N. na decyzję Wojewoda [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie obowiązku meldunkowego POSTANAWIA odrzucić skargę Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda [...] odmówił D. N. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza [...] z dnia [...], w sprawie wymeldowania D. N. z pobytu stałego w B., ulica [...]. Postanowienie to doręczono D. N. w dniu 13 kwietnia 2004 r. Wojewoda pouczył D. N. o prawie złożenia zażalenia do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Zażalenie D. N. wpłynęło do Urzędu Wojewódzkiego w O. w dniu 19 kwietnia 2004 r. Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2004 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdził niedopuszczalność wniesienia zażalenia. W dniu 16 lipca 2004 r. D. N. wniósł, za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W dniu 23 lipca 2004 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podjął postanowienie o przekazaniu skargi do Wojewody [...]. Postanowienie to Minister wysłał, za pośrednictwem poczty, w dniu 26 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skargę należało odrzucić. Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na mocy zaś art. 54 § 1 tej ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin do wniesienia skargi jest zatem zachowany, gdy skarga do sądu zostanie złożona w organie lub wysłana do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie jest niewątpliwe, iż skarga została wniesiona do Sądu z uchybieniem terminu. Oceny tej nie zmienia fakt wniesienia skargi do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, organu niewłaściwego, którego działanie nie było przedmiotem skargi. Po pierwsze, skarga ta została sporządzona 16 lipca 2004 r., a więc już po upływie terminu do wniesienia skargi. Po drugie, w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem organu niewłaściwego, datą wniesienia skargi jest data wysłania skargi do organu właściwego (por. Tadeusz Woś w: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska "Postępowanie sądowoadministracyjne", Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 208 – 209). Jak zaś wynika z poprzedniego zdania, była to data przypadająca po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego należało, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu (...), odrzucić skargę. Dodać natomiast można, iż błędne pouczenie skarżącego o prawie do zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, może stanowić podstawę przywrócenia terminu do wniesienia skargi, w razie spełnienia przesłanek zastosowania tej instytucji procesowej, określonych w art. 86 i art. 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. To błędne pouczenie nie usunęło natomiast obowiązku zastosowania przez sąd dyspozycji z art. 58 § 1 Prawa o postępowaniu (...), gdy skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.