II SA/Op 249/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. L. na Gminę [...] w przedmiocie unieważnienia aktu notarialnego skargi kasacyjnej K. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 11 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Op 249/07 postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Skarżący K. L. w dniu 19 kwietnia 2007 r., wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, żądając w niej unieważnienia aktu notarialnego z dnia 11 czerwca 1999 r. Rep. [...], sporządzonego przed notariuszem R. P., którym Gmina [...] przeniosła prawo własności lokalu mieszkalnego najmowanego przez skarżącego, na rzecz A. S. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przesłał pismem z dnia 20 kwietnia 2007 r., skargę K. L. do Burmistrza [...], celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Burmistrz [...] udzielił odpowiedzi na skargę w piśmie z dnia 18 maja 2007 r., wnosząc w niej o odrzucenie skargi, jako nienależacej do właściwości sądów administracyjnych. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. odrzucił skargę K. L., jako nie należącą do właściwości sądów administracyjnych. Skarżący odebrał to postanowienie w dniu 22 czerwca 2007 r., i w dniu 28 stycznia 2008 r. złożył do tut. Sądu pismo z tego samego dnia, zatytułowane "Zażalenie", w którym napisał, że składa zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 11 czerwca 2007 r., jako naruszające jego prawa gwarantowane konstytucyjnie, które należało potraktować jako skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna K. L. podlega odrzuceniu. Rozpocząć wypada od uwagi, że co prawda skarżący oznaczył swoje pismo z dnia 28 stycznia 2008 r., jako zażalenie, jednakże Sąd uznał je za skargę kasacyjną, biorą pod uwagę, że każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma (patrz: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 1997r., III CKN 289/97, publ. OSNC 1998/5/90). Zgodnie z obowiązującym orzecznictwem sądowym, aby wniesienie skargi kasacyjnej wywołało skutek w postaci wszczęcia sądowo-administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego musi dojść do łącznego spełnienia 5 warunków: 1) skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej P.p.s.a.), 2) skargę wniosi uprawniony podmiot (art. 173 § 2 P.p.s.a.), 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 P.p.s.a.), 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 P.p.s.a.), 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 P.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 P.p.s.a.). Termin wniesienia skargi kasacyjnej określono w art. 177 § 1 P.p.s.a., i wynosi on 30 dni od dnia doręczenia odpisu zaskarżonego postanowienia wraz z uzasadnieniem. Skarżący odebrał postanowienie w dniu 22 czerwca 2007 r. Termin zatem do złożenia na nie skargi kasacyjnej upłynął w dniu 23 lipca 2007 r. Ostatni dzień 30 dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej liczbowo przypadał na niedzielę 22 lipca 2007 r., dlatego stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a., termin upływał w następnym dniu roboczym po dniu wolnym od pracy, to jest w poniedziałek 23 lipca 2007 r. K. L. wniósł skargę kasacyjną w dniu 28 stycznia 2008 r., a zatem po terminie do jej wniesienia, co uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 178 P.p.s.a. Ponadto skargę kasacyjną, zawartą piśmie z dnia 28 stycznia 2008 r. K. L. wniósł do Sądu osobiście. Zgodnie z art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, może też ją sporządzić sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Skargę kasacyjną na rzecz strony może też wnieść prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wniesienie skargi kasacyjnej przez samą stronę, jeśli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a., nie jest brakiem formalnym, usuwalnym w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a w myśl którego przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych pisma strony, wskutek których nie może ono otrzymać prawidłowego biegu. Taka skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2004r. , sygn. akt FSK 3/04, (opublikowanym Monitor Prawniczy 2004/5/202). Zgodnie z jego tezą "Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 P.p.s.a., jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie." Skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, a ponieważ nie posiada on kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a, skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem nieusuwalnym, nakazującym także jej odrzucenie na mocy art. 178 P.p.s.a jako niedopuszczalnej. W związku z tym orzeczono jak w sentencji postanowienia.