II SA/Op 249/08
PostanowienieWSA w Opolu2008-10-20
Skład orzekający: Teresa Cisyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie rozpatrzenia skargi powszechnej podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, w tym skarg na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia skargi powszechnej. Postępowanie w tego rodzaju sprawach regulują przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a organem właściwym do rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta Miasta jest Rada Gminy. Skoro nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, skarga taka podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.Stan faktyczny
G. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na Radę Miasta w przedmiocie rozpatrzenia przez nią jego skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie przyznania stypendium szkolnego dla jego syna. Skarżący podniósł, że Rada Miasta uznała jego skargę za nieuzasadnioną. Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niekompletność wniosku skarżącego i prowadzone postępowanie wyjaśniające. Rada Miasta wyjaśniła, że nie podejmuje uchwał w przedmiocie uznania skargi za uzasadnioną lub nieuzasadnioną, a jedynie przedstawia sprawozdania i wyjaśnienia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie skargi w trybie Działu VIII K.p.a. na organ postanawia odrzucić skargę
G. G. wniósł pismem dnia 2 lipca 2008 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na Radę Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia przez niego jego skargi na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w sprawie przyznania stypendium szkolnego dla jego syna K. G. zaległych odsetek z tego tytułu. Skarżący wskazał, że Rada Miasta [...] na sesji w dniu [...] r. uznała skargę na działanie Prezydenta Miasta [...] za nieuzasadnioną.
W odpowiedzi na skargę, zawartej w piśmie z dnia 29 lipca 2008 r., Prezydent Miasta [...] wniósł o jej odrzucenie skargi, wskazując, że dokumentacja w sprawie przeczy w sposób oczywisty twierdzeniom skarżącego, o jego bezczynności. Prezydent Miasta [...] wskazał, że to skarżący złożył do organu niekompletny wniosek w sprawie stypendium dla syna, konsekwentnie odmawiając przedłożenia zaświadczenia o wysokości uzyskanych dochodów, pomimo to prowadzone było postępowanie wyjaśniające zmierzające do ustalenia okoliczności istotnych w sprawie. Ostatecznie jednak nie pozwoliło ono na podjęcie decyzji merytorycznej w sprawie. Prezydent Miasta wskazał, że uchwałą z dnia [...] r. Rada Miasta [...] uznała skargę G. G. z dnia [...] r. na bezczynność Prezydenta Miasta za bezzasadną.
W związku z tym tut. Sąd wezwał Radę Miasta [...] do nadesłania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, uchwały z dnia [...] r.
W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 11 sierpnia 2008 r., wiceprzewodnicząca Rady Miejskiej, wyjaśniła, że Rada Miasta [...] nie podejmuje uchwał w przedmiocie uznania skargi za nieuzasadniona lub uzasadnioną. W załączeniu przesłała kopię Sprawozdania Komisji Rewizyjnej Rady Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...] z badania zasadności skargi G. G. oraz wyciąg z protokołu nr [...] sesji Rady Miasta [...] z dnia [...] r. Sprawozdanie Komisji Rewizyjnej Rady Miasta [...] z [...] r., zostało przedstawione G. G., jak wynika z nadesłanych przez niego w załączeniu do skargi kopii pism, w piśmie Rady Miasta [...] z dnia [...] r., znak nr [...]. W piśmie tym, działając na podstawie art. 237 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, Rada Miasta [...] w sposób szczegółowy wyjaśniło skarżącemu powody uznania jego skargi na działanie Prezydenta Miasta [...] za nieuzasadnioną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach.
Ponadto, stosownie do treści art. 4 powołanej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, objętych przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. ), zwanej dalej K.p.a.
Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie.
Jak wynika z treści skargi i akt sprawy, G. G. składa skargę na działalność Prezydenta Miasta [...]. Postępowania w tego rodzaju skargach normują przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego od art. 228 do art. 240. Zgodnie z art. 220 pkt 3 K.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta Miasta jest Rada Gminy.
Należy ponadto zauważyć, iż postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Skoro zatem na działalność Prezydenta Miasta w przedmiocie załatwienia skargi powszechnej nie służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, to zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skarga złożona w takich okolicznościach podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło