II SA/Op 249/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wynagrodzenia za dozór i przechowywanie pojazdu usuniętego z drogi postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 kwietnia 2011 r. B. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...], którym uchylono postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia [...], nr [...], o przyznaniu skarżącemu zwrotu koniecznych wydatków i wynagrodzenia w łącznej wysokości 933,63 zł za dozór samochodu marki Fiat 126, nr rej. [...], za okres od 23 października 2007 r. do 20 listopada 2008 r. i orzeczono o przyznaniu zwrotu koniecznych wydatków i wynagrodzenia za dozór w/w samochodu w łącznej kwocie 3269,60 zł. Skarżący wniósł o zmianę powyższego postanowienia w zakresie kwoty 1525,00 zł, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na podstawę rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, wskazując, że skorzystał z uprawnień przewidzianych w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uwzględniając skargę B. C., i postanowieniem z dnia 16 maja 2011 r., nr [...], uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, orzekając o przyznaniu zwrotu koniecznych wydatków i wynagrodzenia za dozór przedmiotowego samochodu w łącznej kwocie 4806,80 zł. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 19 maja 2011 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres skarżącego wskazany w skardze i pod tym adresem doręczone mu w dniu 26 maja 2011 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W zakreślonym przez Sąd terminie nie uiszczono wymaganego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy, w myśl art. 231 P.p.s.a, pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W niniejszej sprawie skarżący kwestionuje postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] w zakresie kwoty 1525,00 zł, a zatem do określenia wysokości wpisu zastosowanie znajdują przepisy dotyczące wpisu stosunkowego. Według § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stosunkowy oblicza się według procentowego wskaźnika, który dla należności pieniężnej w kwocie do 10 000 zł wynosi 4% wartości tej kwoty, nie mniej jednak niż 100 zł. Skoro w niniejszej sprawie skarżący skarży postanowienie organu odwoławczego co do kwoty 1525,00 zł, obowiązany był do uiszczenia wpisu stosunkowego w wysokości 100 zł. Wezwanie do uiszczenia wpisu w takiej wysokości zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 26 maja 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. Wpis ten, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a., winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od dnia doręczenia powyższego wezwania. Termin do dokonania żądanej czynności rozpoczął zatem bieg w dniu 27 maja 2011 r. i upłynął z końcem dnia 2 czerwca 2011 r. (czwartek). Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania obowiązku wynikającego z wezwania, do czasu upływu terminu (a nawet do czasu wydania niniejszego postanowienia) wymagany wpis od skargi nie został uiszczony. Uznać tym samym należało, że w sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, określona w art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Końcowo, odnosząc się do wniosku organu o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odnotować należy, że wprawdzie przepis ten znajduje zastosowanie w przypadku, gdy organ uwzględni skargę na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., niemniej jednak umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Natomiast wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). W niniejszej sprawie, wobec nieuiszczenia wymaganego wpisu od skargi, postępowanie sądowe nie zostało skutecznie wszczęte, a tym samym niedopuszczalne jest jego umorzenie. W tym stanie rzeczy, na podstawie cyt. wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.