II SA/Op 250/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na uchwałę Zarządu Gminy [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie sprzedaży lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Zarząd Gminy [...] podjął w dniu [...] uchwałę Nr [...] w sprawie zbycia nieruchomości. Przedmiotową uchwałą Zarząd Gminy wyznaczył do sprzedaży określone lokale mieszkalne, wśród których wymieniony został w § 5 uchwały, lokal [...] położony w G., w budynku przy ulicy [...] nr [...]. Następnie, uchwałą z dnia [...], Nr [...] Zarząd Gminy [...] wprowadził w § 5 w/w uchwały pkt 5 o brzmieniu: "W razie gdy uprawniony najemca nie złoży w terminie określonym w art. 34 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami oświadczenia o woli nabycia tego lokalu mieszkalnego z pomieszczeniem przynależnym lub do aktu notarialnego nie przystąpi, lokal sprzedaje się w drodze nieograniczonego przetargu ustnego. Ustala się wywoławczą cenę nieruchomości na kwotę 11.170,00 zł. Kwota nie obejmuje należnego podatku VAT". Na wyżej przywołaną uchwałę Zarządu Gminy [...] Nr [...], K. L. pismem z dnia 18 kwietnia 2007 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, kwestionując przebieg sprzedaży lokalu mieszkalnego, którego był najemcą oraz żądając unieważnienia skarżonej uchwały, która daje podstawę do zbycia lokalu w drodze przetargu. Powyższa skarga została odrzucona w dniu 14 grudnia 2007 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia. Odpis postanowienia z uzasadnieniem o odrzuceniu skargi, został doręczony K. L. w dniu 17 grudnia 2007 r., co wynika z adnotacji na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Doręczając odpis zapadłego orzeczenia Sąd pouczył także skarżącego o zasadach i trybie wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego orzeczenia. W dniu 28 stycznia 2008 r., wpłynęło do Sądu pismo sporządzone i podpisane przez K. L., nazwane: "zażalenie", w którym skarżący kwestionuje przebieg postępowania sądowego w niniejszej sprawie, w szczególności zarzuca brak przeprowadzenia rozprawy, co w jego ocenie narusza art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Na wstępie wyjaśnić należy, iż wbrew twierdzeniom samego skarżącego, Sąd uznał, iż pismo z dnia 28 stycznia 2008 r. sporządzone i podpisane osobiście przez K. L., jest w istocie skargą kasacyjną, a nie zażaleniem. Pismo to bowiem zostało wniesione w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 grudnia 2007 r. odrzucającego skargę K. L., a ponadto wskazuje na naruszenie przepisów dotyczących przeprowadzonego w sprawie postępowania sądowego. Uwzględniając zatem powyższe zauważyć przyjdzie, iż zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednakże, możliwość jej osobistego wniesienia przez stronę ograniczona została brzmieniem przepisu zawartego w art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza bowiem przy sporządzaniu skargi kasacyjnej tzw. przymus adwokacki, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są jedynie osoby wymienione w przepisie art. 175 P.p.s.a. Skarżący w treści skargi nie wskazał, aby należał do określonego w tym przepisie kręgu podmiotów, a to, aby był adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, czy też doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a.). Art. 175 § 1 P.p.s.a. stanowi bowiem, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Pod pojęciem "sporządzenie skargi" należy rozumieć natomiast jej napisanie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego. W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy zatem, iż skarga sporządzona osobiście przez K. L. jest niedopuszczalna. Stosownie do brzmienia art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną (...). W tym miejscu wskazać należy na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyrażono pogląd, iż skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, opubl. "Monitor Prawniczy" z 2004 r., nr 5, s. 2002), czy też Sądu Najwyższego, w którym podkreślano, że niewskazanie uprawnienia do sporządzenia skargi kasacyjnej powoduje jej niedopuszczalność i konieczność odrzucenia (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2000 r., IV CKN 1008/00; opubl. OSP 2001/12/80). Sporządzenie zatem skargi kasacyjnej osobiście przez stronę skutkować musi uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.