II SA/Op 250/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na pismo z dnia [...], Nr [...] Przewodniczącego Rady Miasta [...] w przedmiocie postępowania skargowego postanawia: odrzucić skargę. G. G. pismem z dnia 2 lipca 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę, na stanowisko Rady Miasta [...] wyrażone w piśmie z dnia [...], Nr [...], w którym w/w organ uznał skargę G. G. na bezczynność Prezydenta Miasta [...], za nieuzasadnioną. Bezczynność Prezydenta Miasta [...] polega, w ocenie skarżącego, na nie podjęciu żadnych działań w zakresie załatwienia sprawy przyznania synowi skarżącego, stypendium szkolnego na zasadzie art. 90 c ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ( Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm. ). W odpowiedzi na skargę, udzieloną pismem z dnia 29 lipca 2008 r., wniesiono o odrzucenie skargi z uwagi na okoliczność, że skarga G. G. nie mieści się w zakresie spraw wymienionych w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), a podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Niezależnie od powyższego, organ wskazał, że skarga jest oczywiście bezzasadna z uwagi na to, że zebrana w sprawie dokumentacja jednoznacznie przeczy twierdzeniom skarżącego o bezczynności Prezydenta Miasta [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. ), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 powołanej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, objętych przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. ), zwanej dalej K.p.a. Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z treści skargi i akt sprawy, Rada Miasta [...] na sesji w dniu 5 maja 2008 r. uznała za bezzasadną skargę w sprawie bezczynności Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie załatwienia sprawy stypendium szkolnego na syna skarżącego G. G. Skarżący został poinformowany o powyższym pismem Przewodniczącego Rady Miasta z dnia [...], Nr [...], działającego na zasadzie art. 237 § 3 K.p.a., który to przepis nakłada na organ obowiązek poinformowania składającego skargę powszechną, o sposobie załatwienia sprawy. Rada Miasta rozstrzygnęła zatem sprawę na podstawie przepisów działu VIII Kpa. Skarżący nie wskazał natomiast decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, które organ ten powinien był wydać, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym Należy ponadto zauważyć, iż postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, może złożyć skargę na działalność tego właśnie organu. W myśl art. 229 pkt 1 K.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, w sprawie, której przedmiotem skargi są zadania i działalność Rady Miejskiej, organem właściwym do rozpatrzenia takiej skargi będzie - wojewoda, a w zakresie spraw finansowych - regionalna izba obrachunkowa, natomiast co do skargi na działalność Burmistrza, w zakresie zadań własnych gminy, organem właściwym jest rada gminy Skoro zatem do rozpatrzenia skargi powszechnej na działalność Prezydenta Miasta w przedmiocie wykonywania działalności należącej do zadań własnych gminy, właściwa jest rada gminy i jest to postępowanie jednoinstancyjne, to nie służy na nie dalsza skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wobec tego, skarga G. G. złożona w takich okolicznościach, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., co też Sąd orzekł jak w sentencji.