II SA/Op 251/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na Gminę Niemodlin w przedmiocie odszkodowania z tytułu naruszenia dóbr osobistych i szkody majątkowej postanawia: odrzucić skargę Skarżący K. L. w dniu 19 kwietnia 2007 r., wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, żądając w niej odszkodowania z tytułu naruszenia dóbr osobistych i szkody majątkowej. W uzasadnieniu skargi wskazał, że Burmistrz Niemodlina "wyprodukował fałszywą umowę najmu mieszkania" w jego imieniu i sprzedał go nabywcy mieszkania. Podniósł też, że nigdy nie wynajmował mieszkania od Gminy, prosi zatem o unieważnienie załączonych dokumentów, takich jak akt notarialny, uchwała Zarządu Gminy. Skarżący w skardze zawarł ponadto wniosek o zwrot kosztów postępowania. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przesłał pismem z dnia 20 kwietnia 2007 r., skargę K. L. do Burmistrza Niemodlina, celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Burmistrz Niemodlina udzielił odpowiedzi na skargę w piśmie z dnia 18 maja 2007 r., wnosząc w niej o odrzucenie skargi, jako nienależacej do właściwości sądów administracyjnych i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Gminy Niemodlin. Ponadto Burmistrz wskazał, że nie ma w sprawie zdolności sądowej do występowania w sprawie, której skarga dotyczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zakres działania sądów administracyjnych wyznacza pojęcie sprawy sądowoadministracyjnej i został on określony w art. 3 i art. 4 P.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto według art. 4 P.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Skarżący nie wskazał, żadnego postanowienia lub aktu wydanego w postępowaniu administracyjnym, ani czynności, z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które mogłyby być przedmiotem skargi, a co za tym idzie nie wskazał organu, którego działalności lub bezczynności dotyczy skarga, ani też naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Żądanie odszkodowania z tytułu naruszenia dóbr osobistych i szkody majątkowej nie mieści się w żadnej z wyżej wymienionych kategorii spraw należących do właściwości sądów administracyjnych. Sprawa, którą opisał skarżący, należy do kategorii spraw cywilnych, których rozpatrywaniem zajmują się sądy powszechne, a nie sądy administracyjne. Opierając się na dotychczasowym orzecznictwie, wskazać trzeba, że do sądów powszechnych należy rozpoznawanie spraw cywilnych (art. 2 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego), a o takim ich charakterze decyduje rodzaj stosunków prawnych, w których funkcjonują, wyróżniający się równorzędnością podmiotów oraz z reguły ekwiwalentnością. Tak definiowane są sprawy cywilne w ujęciu materialnoprawnym i do nich wypada zaliczyć sprawy z zakresu odszkodowania za naruszenie dóbr osobistych i szkody majątkowej. Zgodnie z art. 23 kodeksu cywilnego dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Natomiast stosownie do art. 24 § 4 kodeksu cywilnego, jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych, przy czym chodzi tu o zasady ogólne przewidziane w przepisach kodeksu cywilnego. W związku z powyższym Sąd postanowił odrzucić skargę K. L. na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a, jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego. Sąd nie orzekał o kosztach postępowania zawartych we wnioskach stron, mając na uwadze przepis art. 200 P.p.s.a. , zgodnie z którym skarżącemu przysługuje zwrot kosztów procesu od organu w razie uwzględnienia jego skargi. W przypadku organu zwrot kosztów postępowania od skarżącego nie przysługuje, ani w wypadku odrzucenia skargi, ani oddalenia skargi czy umorzenia postępowania przed sądem I instancji.