II SA/Op 256/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2005 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na decyzję Kierownik do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczeń pieniężnych z tytułu pracy przymusowej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w sprawie. W. J. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu, na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję o odmowie przyznania świadczeń pieniężnych przysługujących osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez II Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Po przekazaniu akt sprawy tut. Sąd powziął informację, z dokumentacji tych akt, że na przesyłce doręczenia postanowienia skarżącemu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, widnieje adnotacja poczty, iż "adresat zmarł". Na wezwanie Sądu, Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w G. przesłał odpis skróconego aktu zgonu, z którego wynika, ze skarżący zmarł 14 sierpnia 2002r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na zasadzie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że w sprawie zgłasza się osoba, którego interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Rozpatrywana sprawa dotyczy świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej, które w świetle art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługujących osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.) ma charakter świadczenia osobistego o niezbywalnym charakterze. Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 tej ustawy świadczenie wypłaca właściwy organ emerytalno – rentowy, na wniosek osoby uprawnionej złożony w tym organie wraz z decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., stwierdzającą uprawnienie do tego świadczenia, za okres nie dłuższy niż 3 miesiące kalendarzowe poprzedzające miesiąc zgłoszenia wniosku. Skoro w myśl przywołanych wyżej przepisów, warunkiem uzyskania niezbywalnego świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej jest złożenie przez osobę uprawnioną wniosku wraz z decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., to fakt śmierci skarżącego w toku niniejszego postępowania, przesadza o niemożliwości złożenia takiego wniosku. Z tego również względu brak jest osób, których interesu prawnego mógłby dotyczyć wynik postępowania o przyznanie świadczenia pieniężnego zmarłemu W. J. Mając na uwadze powyższe, postępowanie w sprawie należało umorzyć, stąd na zasadzie art. 161 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak na wstępie.