II SA/Op 256/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędzia WSA Krzysztof Bogusz - spr. Sędziowie Sędzia WSA Ewa Janowska Protokolant Sekretarz sądowy Mariola Górska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień wdowy po kombatancie postanawia: 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie na rzecz E. S. kwotę 257,00 ( słownie: dwieście pięćdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi E. S. była decyzja Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...], nr [...] utrzymująca w mocy na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 20 ust. 3 ustawy z dn. 24 stycznia 1991 o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych wojennych okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r., Nr 42, poz. 371 ze zm.), dalej ustawa o kombatantach, decyzję własną z 11 marca 2008 roku nr [...], którą odmówiono stronie przyznania uprawnień wdowy po kombatancie. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wniósł o oddalenie skargi. W toku postępowania sądowego skarżącej przyznano prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik skarżącej radca prawny M. B. w piśmie procesowym z 18 września 2008 r. podtrzymał w całości skargę domagając się uchylenia decyzji organu oraz zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nieuiszczonych-według jego oświadczenia-w całości ani w części przez stronę. W piśmie procesowym z 30 grudnia 2008 roku złożonym przed rozprawą Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wniósł o umorzenie postępowania powołując się na art. 54 § 3 P.p.s.a. i wydaną przez siebie w dniu 29 grudnia 2008 roku decyzję nr [...], mocą której uchylił w całości zaskarżone przez stronę decyzje z [...] i 11 marca 2008 o odmowie przyznania uprawnień wdowy po kombatancie, i przyznał E. S. na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy o kombatantach uprawnienia wdowy po kombatancie. W piśmie procesowym z 12 stycznia 2009 roku pełnomocnik skarżącej nie oponował wnioskowi o umorzenie postępowania a uzupełniając wcześniejszy wniosek co do kosztów powołał się na przepis art. 201 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć. Zgodnie a art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie z zasadą wyrażoną przez ten przepis organ nie ma możliwości po wniesieniu skargi do sądu ingerować w zaskarżony akt inaczej niż w trybie samokontroli. Cechą tego trybu jest to, że treść decyzji wydanej na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. musi zawierać tyle i tylko tyle, ile treści zawiera skarga, której przesłanie spowodowało uruchomienie omawianego trybu kontrolnego. Dlatego decyzja Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z 29 grudnia 2008 roku uchylająca w całości zaskarżone decyzje organu i przyznająca jednocześnie stronie uprawnienia wdowy po kombatancie wypełnia uprawnienia kontrolne organu przewidziane omawianym przepisem. Ponieważ do uchylenia zaskarżonych skargą decyzji doszło przed rozpoczęciem rozprawy zachodziła podstawa do stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania sądowego. Z obrotu usunięto zaskarżone akty administracyjne a zatem nie istnieje przedmiot postępowania sądowego. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe (por. też wyrok NSA z 22 luty 2002 r., sygn. V SA 3965/00 opubl. LEX 109310). Umorzenie postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. nie pozbawia skarżącej prawa domagania się zwrotu kosztów postępowania od organu. Dlatego na podstawie art. 200 w związku z art. 201 § 1 P.p.s.a. zasądzono od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 257 złotych, na którą składa się honorarium pełnomocnika w kwocie 240 złotych i zwrot poniesionej opłaty skarbowej w kwocie 17 złotych (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...), Dz. U. 2002, Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Z tych przyczyn należało orzec jak w postanowieniu.