II SA/Op 258/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Grażyna Jeżewska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez J. O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] uchylająca decyzję tego organu z dnia [...] nr [...] i umarzająca postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie uprawnień do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie o świadczeniach pieniężnych przysługujących osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez II Rzeszę i Związek Socjalistach Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.). Pismem z dnia 24 sierpnia 2004 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 złotych w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na wezwanie Sądu J. O. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, w wyniku czego został zwolniony postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 25 października 2004 r. od uiszczenia części wpisu od skargi w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych. W dniu 3 listopada 2004 r. wpłynęło do Sądu pismo Skarżącego z dnia 29 października 2004 r. Wobec wątpliwości co do rodzaju złożonego pisma Sąd wezwał w dniu 22 listopada 2004 r. J. O. do sprecyzowania swojego pisma, poprzez złożenie oświadczenia – czy pismo to jest sprzeciwem od postanowienia o przyznaniu prawa pomocy, czy też stanowi cofnięcie skargi. Pismem procesowym z dnia 30 listopada 2004 r. J. O. cofnął swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, Nr 162 z 2004 r., poz. 1692) – zwanej dalej ustawą, od skargi pobiera się wpis. Według przepisu § 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z kombatantów – 100 zł. Do uiszczenia wpisu w takiej wysokości wezwano skarżącego w dniu 26 sierpnia 2004 r., a następnie zwolniono go postanowieniem z dnia 25 października 2004 r. z obowiązku uiszczenia części wpisu od skargi w wysokości 50 złotych. Skoro skarżący nie opłacił skargi w wysokości uwzględniającej przyznane mu prawo pomocy, a także nie wniósł sprzeciwu od postanowienia o przyznaniu mu tego prawa, jego skarga podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wprawdzie J. O. pismem procesowym z dnia 29 października 2004 r. cofnął wniesioną przez siebie skargę, a więc zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania, niemniej jednak nie zmienia to faktu, iż wcześniej nie uiścił wpisu od skargi i nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Wobec tego najpierw zaistniały okoliczności skutkujące odrzuceniem skargi, a nie umorzeniem postępowania. Mając zatem powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.