II SA/Op 26/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia ustanowić R. S. radcę prawnego. R. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 listopada 2012 r., nr [...], w sprawie przyznania zasiłku celowego w łącznej wysokości 60,00 zł. Na rozprawie w dniu 26 lutego 2013 r. zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, z uwagi na swoją niepełnosprawność, albowiem jest osobą niewidzącą. W aktach sprawy znajduje się formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżący zwrócił się o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Uzasadniając swoje żądanie skarżący wskazał na okoliczność, iż jest osobą ociemniałą i niewidomą, a także nie posiada żadnych dochodów ("pomniejszony zasiłek stały 389 zł). Oświadczył, że nie posiada żadnych składników majątkowych oraz samotnie tworzy gospodarstwo domowe. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Skarżący zwrócił się o ustanowienie radcy prawnego z urzędu, a zatem zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a. zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., określającego przesłanki warunkujące udzielenie prawa pomocy w tym zakresie, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, który to pogląd referendarz podziela, iż przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2005 r., sygn. akt FZ 424/04, niepublikowane). W ocenie referendarza, w przypadku skarżącego powyższa przesłanka zachodzi, a pogląd taki przyjąć można na podstawie materiału dowodowego znajdującego się w aktach administracyjnych, bez wzywania o dodatkową dokumentację źródłową. W świetle tego materiału wnioskodawca mieszka w jednopokojowym mieszkaniu z kuchnią oraz łazienką, a lokal ten otrzymał z zasobów Urzędu Miasta w Opolu do remontu i po jego wykonaniu zostanie podpisana umowa najmu. Wnioskodawca jest po urazie gałki ocznej i orzeczeniem Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Opolu z dnia 8 listopada 2011 r., został zaliczony do znacznego stopnia niepełnosprawności na stałe (karta informacyjna leczenia szpitalnego – k.15 akt administracyjnych, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności – k.13 akt). Dochód skarżącego kształtuje się na poziomie 457 zł i składa się na niego zasiłek stały oraz zasiłek pielęgnacyjny (decyzja o udzieleniu pomocy społecznej w formie zasiłku celowego – k.1 i k.5 akt administracyjnych). Rozpoznający wniosek uznał zatem, że wykazana sytuacja bytowa skarżącego nie daje podstaw do wygospodarowania środków na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika. Stąd referendarz sądowy, działając na zasadzie art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.