II SA/Op 261/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia zakresu oddziaływania na środowisko postanawia: odrzucić skargę A. P. wniosła, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, skargę z dnia 19 kwietnia 2007 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), na decyzję tego organu z dnia [...], nr [...], uchylającą w całości decyzję z [...], nr [...], Starosty Strzeleckiego, w sprawie nałożenia na T. K., eksploatującego skład opału w O. przy ul. [...] (działka nr [...] z k.m. [...]) negatywnie oddziałujący na środowisko, obowiązku ograniczenia tego oddziaływania i określenia jego zakresu, i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 maja 2007 r., wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 (dwieście) złotych i do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te, wysłane w jednej przesyłce, skarżąca odebrała, jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru w dniu 1 czerwca 2007 r. Skarżąca do dnia dzisiejszego nie złożyła na nie odpowiedzi, nie uiściła zatem ani wymaganego wpisu od skargi, ani też nie popisała skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., określa wymogi formalne przewidziane dla skargi. Stanowi on, iż skarga poza spełnieniem wymogów przewidzianych dla pism w postępowaniu sądowym (art. 46 P.p.s.a.) winna również zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jednocześnie, ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały w art. 46 P.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., jednym z elementów składowych pisma jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skoro skarga wniesiona w niniejszej sprawie, nie spełniała wymogów formalnych określonych w art. 46 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., należało wezwać skarżącą do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął w dniu 8 czerwca 2006 r. Ponieważ jednak skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania, w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi, uznać należało, iż w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Ponadto, zgodnie z art. 230 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis. Wpis stały w kwocie 200 zł, na podstawie art. 231 P.p.s.a., w związku z § 2 ust. 3 pkt 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), pobiera się w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ochrony środowiska i przyrody. Termin dla skarżącej do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu 2 czerwca 2007 r. i zakończył się w dniu 8 czerwca 2006 r. Wpis ten stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., skarżąca obowiązana była uiścić w terminie 7 dni od doręczenia jej wezwania, to jest do dnia 8 czerwca 2006 r. pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Ponieważ skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła wpisu należało przyjąć, iż w niniejszej sprawie zachodzi również przesłanka do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.