II SA/Op 263/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś. i S. Ś. na Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu w przedmiocie niewykonania wyroku sądu w sprawie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 maja 2017 r. E. Ś. i S. Ś. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu w przedmiocie niewykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt II SA/Op 34/15, uchylającego zaskarżoną decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu z dnia 17 listopada 2014 r., nr [...], oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Namysłowskiego z dnia 18 lipca 2014 r., nr [...], w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów. Skarga została zarejestrowana w Repertorium spraw "Og" pod sygn. akt II/Og 87/17 i w dniu 18 maja 2017 r. przekazana do organu w celu nadesłania akt administracyjnych i przesłania odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi na skargę organ przedstawił czynności podjęte w sprawie i przebieg postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się bowiem wyłącznie na podstawie prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658). Zmianami została objęta m.in. treść art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. W myśl tego przepisu, w wersji obowiązującej do dnia 14 sierpnia 2015 r., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, mogła wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Natomiast w wersji znowelizowanej przepis ten stanowi, iż w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej wyłączona została zatem przez ustawodawcę możliwość wniesienia skargi na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności, w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. Taki właśnie charakter miał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt II SA/Op 34/15, którym uchylono decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 17 listopada 2014 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Namysłowskiego z dnia 18 lipca 2014 r. W konsekwencji od dnia 15 sierpnia 2015 r. skargę na niewykonanie przez organ administracji tego rodzaju wyroku należy uznać za niedopuszczalną. Z dniem bowiem wejścia w życie ustawy nowelizującej procedurę sądowoadministracyjną możliwość skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na niewykonanie wyroku została ograniczona do sytuacji, gdy dotyczy ona wyroku uwzględniającego wcześniejszą skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Nie ulega wątpliwości, iż skarga S. Ś. i E. Ś. o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku została wniesiona pod rządem znowelizowanych przepisów. Za datę wniesienia skargi w przypadku złożenia jej pierwotnie bezpośrednio do Sądu, uznaje się bowiem datę nadania skargi przez Sąd do właściwego organu, a w przedmiotowej sprawie był to dzień 18 maja 2017 r. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzeczono jak na wstępie. Na marginesie dodać należy, iż strona skarżąca, której interes prawny został naruszony sposobem prowadzenia przez organ postępowania mającego na celu ponowne rozpatrzenie sprawy, w której wydany został wyrok uchylający, ma możliwość wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ administracyjny na zasadach ogólnych, tzn. skargi, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., po uprzednim dochowaniu warunku dopuszczalności skargi, którym w tym przypadku jest wniesienie do organu wyższego stopnia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2017 r. poz. 1257).