II SA/Op 265/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś. i S. Ś. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu z dnia 28 marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany w ewidencji gruntów postanawia: odrzucić skargę. 3 Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego stanowi skarga E. Ś. i S. Ś. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu z dnia 28 marca 2013 r. (winno być 2014 r.), nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Namysłowskiego z dnia 7 stycznia 2014 r. o odmowie dokonania zmiany oznaczenia użytku gruntowego w działkach nr A i B k.m. [...] obręb [...], objętej wnioskiem z dnia 24 września 2013 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 maja 2014 r. wezwano solidarnie skarżących do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie doręczona została skarżącym w dniu 17 czerwca 2014 r., o czym świadczą stosowne adnotacje na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. akt – 25, 26). W zakreślonym przez Sąd terminie do wykonania zarządzenia skarżący nie uiścili należnego wpisu. Pismem z dnia 23 czerwca 2014 r. skarżący oświadczyli, że cofają wniesioną skargę, gdyż Starosta Namysłowski wszczął postępowanie w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.),dalej zwanej P.p.s.a., od skargi pobiera się wpis, który w niniejszej sprawie, według przepisu § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), jest wpisem stałym i wynosi 200 złotych. Brak wpisu od skargi, skutkował wezwaniem skarżących, solidarnie, przez Sąd do uiszczenia wymaganego wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, w przypadku niezachowania terminu. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Pismo Sądu zobowiązujące do uiszczenia wpisu od skargi, zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 17 czerwca 2014 r., o czym świadczy stosowna adnotacja i podpis na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Siedmiodniowy zatem termin do uiszczenia żądanego wpisu upłynął z dniem 24 czerwca 2014 r., we wtorek, który to dzień był dniem roboczym. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie uiścili należnej opłaty. Uznać tym samym należało, że w sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, określona w art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Odnosząc się do okoliczności, że skarżący pismem procesowym z dnia 23 czerwca 2014 r. cofnęli skargę należy zauważyć, iż dokonanie takiej czynności procesowej skutkuje zwykle rozważaniem możliwości umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Niemniej jednak umorzenie postępowania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Natomiast wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu czy też brakiem uiszczenia opłaty. Jeśli zatem strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r. sygn. akt SA/Gd 537/87. OSP z 1990 r. nr 4, poz. 207). W tym stanie rzeczy, na podstawie cyt. wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. ----------------------- 2